Her yıl yolunu hasretle gözlediğimiz mübarek ay geldi. Ramazan-ı şerifinizi kutluyor, huzur dolu bir ay geçirmenizi Cenab-ı Allah’tan niyaz ediyoruz.
İnsanoğlu binlerce yıldır hikâye üretiyor, kurmaca bir dünya inşa ediyor; anlatıyor, söylüyor, yazıyor, resmediyor... Peki neden? Yani insan ne sebeple böyle bir dünya kurgulamakta ve bunu anlatma ihtiyacı hissetmektedir? Sembol, harf, nota, resim, ses veya taklitle kendimizi ifade etmenin kökenlerine uzandığımız bu dosyamızın başlığını, “Kurmacanın Derin Kökleri: Anlatı Geleneği” olarak belirledik.
Amacımız; üzerinde durulması ve düşünülmesi gereken bu önemli konunun tekrar gündeme gelmesini ve konuşulmasını sağlamaktır. Bunun için farklı alanlarda çalışan ve üreten şair, yazar, sanatçı ve akademisyenlere, “Sözlü kültürden yazılı kültüre, mağara resimlerinden görsel-işitsel sanatlara varıncaya kadar insan neden kurmaca bir dünya inşa edip anlatma ihtiyacı hisseder?” sorusunu yönelttik. Birbirinden kıymetli cevaplarla, arşivlik bir sayı daha hazırladığımıza inanıyoruz.
Otuz dördüncü sayımıza katkı sağlayan; Abdullah Harmancı, Ahmet Özcan, Ali Ayçil, Asım Öz, Atabey Kılıç, Bayram Bilge Tokel, Cantürk Coşkun, Emrah Ece, Esra Kahya, Fuzuli Bayat, Galip Çağ, Gülçin Anmaç, Hakan Kağan, Hakan Yılmaz, Hasan Erdem, İsmail Alper Kumsar, Kudret Ayşe Yılmaz, M. Sedat Sert, Mehmet Fatih Birgül, Mehmet Ulukütük, Mukadder Gemici, Murat Pay, Mustafa Kara, Mustafa Kutlu, Necmettin Turinay, Nihan Feyza Lezgioğlu, Nihat Öztoprak, Nuh Muaz Kapan, Özkul Çobanoğlu, Özlem Sert, Recai Özcan, Sebahattin Kılınç, Sefer Göltekin, Tahsin Yıldırım, Ülkü Demiray, Yusuf Turan Günaydın, Yücel Feyzioğlu ve Zeynep Şenel’e ayrı ayrı teşekkürlerimizi arz ediyoruz.
Önümüzdeki sayıda görüşmek ümidiyle iyi okumalar dileriz.
“Önce Şiraze okunur, sonra kitaplar...”
