E-Dergi

Vay arkadaş… Bir kez daha Alex Schulman okuyup, bir kez daha “Ciğerimiz kalmamıştır” diyoruz. Dünya genelinde en mutlu yaşayan coğrafyalardan birinden bu çılgın aile travmaları nasıl kaleme düşüyor?

Kitapta paramparça bir çocukluk geçiren, güvenli bağlanamayan Herriet ve Oscar’ın ebeveyn olmalarını; ardından da bu işi yüzlerine, gözlerine bulaştırmalarını okuyoruz. Kızları Yana başta olmak üzere kitaptaki tüm karakterlere sarılmak istedim. Bölümler arasında gezerken geçmişte ve şimdide uçuşup duruyorsunuz ve son sayfalarda hem hüzün hem de merak duygusu tavan yapıyor.

Yine bayıldığım bir kitap! Alex Schulman bu işi biliyor...

Engin Hoca yazar da ben okumaz mıyım yahu? Nitekim bu okuduğum beşinci ya da altıncı kitabı olması lazım:) Ama siz Engin Hoca’yla ilk defa tanışacaksanız bu kitabından başlamayın derim. Kaos, kuantum teorileriyle psikoloji biliminin sularında geziyoruz. Benim için harika…

Kitaptan bir de alıntı iliştiriyorum buraya:

“Her şey, herkes kozmik dansın dansçısıdır. Sizler, ben, bir bitkinin yaprağı ya da bir bilgisayarın devreleri, hepimiz. Dolayısıyla evrendeki herhangi bir varlığı bizden bazı farklılıklar gösterdiği için küçümsemek, kendimizi küçümsemek olur.”

Kitabı sevdim mi, sevmedim mi bir türlü anlayamadım. Bir yandan bu kadar özelliksiz karakterin bir arada, gerçek bir hayat akışı içinde olması hoşuma gitti. Bir yandan da sanki hiçbir karakter tam olarak derinleşemedi bende. Bir tanışıklık oluştu, o kadar…

Melisa Kesmez’in öykülerini seviyorum. Çabasız, keyifle okutuyor kendini.

Harika! İlonka , Peter ve Judith’nin birbirleriyle olan ilişkilerini her bölüm birinin kendi penceresinden görüyoruz, okuyoruz. Betimlemeler o biçim; karakter ne yaşıyorsa o an sen de canlı kanlı hissediyorsun. İkinci Dünya Savaşı öncesi Budapeşte’nin burjuva kesiminin hayatları, savaş sonrasında bu hayatların nasıl değiştiğine dair detaylar da kitabın bonusu.