E-Dergi

Kitabın İstanbul'dan bahseden kısımları güzel ve okumaya değer ancak Orhan Pamuk'un kendisi ve ailesiyle ilgili kısımların pek iyi yazılmış olduğunu söyleyemeyeceğim. Ayrıca eleştiri biçimini de kaba ve snobça buldum, aynı tarzı kendinden bahsederken de kullansa bir şey demeyecektim belki; kitap bu yönüyle "çirkin".
Bu kitabı okuduktan sonra Orhan Pamuk'un oldukça problemli bir adam olduğunu ve Freudian psikanalize tabi tutulması gereken eziklikleri olduğu kanaatini edindim.

Her ne kadar komplo teorisi delisi bir kafanın saçmalıklarıyla dolu olsa da (mesela Amerika'daki işdünyası-siyaset-devlet establishment'ı Illuminati'nin kuklası değildir, ilişkisinin olduğu ve bir ölçüde manipüle etmeye çalıştığı ayrı bir oluşumdur, Bush establishment'ın adamıyken Ross Perot'yu başkanlık seçimine Rockefeller'ın itelediğini iddia etmek de -Perot seçime girmeseydi Bush'un Clinton'ı yeneceği genel kanaatine dayanarak söylüyorum- saçmalıktır) bu kitabı okumanın yararsız olduğunu söyleyemeyeceğim. Ancak yine de bu konularda güçlü bir bilgi bazınız yoksa adamın nerde doğru söyleyip, nerde doğruya yaklaşmış olabileceğini, nerede de saçmaladığını anlamanız mümkün değil. O takdirde okumamanız daha uygun olur. Son olarak yazarın verdiği isimlerden Rotschild'lar ve Rockefeller'ların yanısıra Bronfman'lar konusunda da doğru bir tespit yaptığını söylemek isterim, bununla beraber Juan Carlos'u biraz abarttığını düşünüyorum.

Öncelikle bu kitabın bir "patch-up work" olduğunu söyleyeyim; güçlü bir analiz tarafı yok. Fazla analitik olmayan ama komplo teorisi delisi de olmayan bir kafanın gazetelerden ve ordan burdan topladığı kaynakları birleştirip yaptığı bazı sorgulamalardan ibaret. Yine de yazıldığı yıl olan 1997 için içeriği itibarıyla oldukça çarpıcı bir eserdir; geçen zaman içinde bu konular zaten uzun uzadıya tartışıldı ve eğer iyi bir gazete okuyucusuysanız bu kitabın şu an size vereceği hiç bir şey yok onu söyleyeyim. Kitabın yazarın gençliğinden kaynaklanan bazı anlayış eksikleri de var ki yaptığı sorgulamalarda bu açıkca görülüyor; yazar dünyanın işleyişini, dış politikanın dinamiklerini pek bilmiyor. Yine de o yaşta (23) bu eseri yazabilmiş olması çok takdir edilecek bir şey.

Her müslümanın dini anlayışını geliştirmek için okuması gerektiğini düşündüğüm iki kitap var. Her ikisi de İmam-ı Gazali tarafında yazılmış bu kitapların biri Kimya-yı Saadet , diğeri de Kalplerin Keşfi. İslam'ın ne olduğunu, saadet-i dareyn için gerekli ölçüleri Kimya-yı Saadet'ten öğrenebilirsiniz. Bu kitabın feyziyle bereketlenmenizi dilerim.

Her müslümanın dini anlayışını geliştirmek için okuması gerektiğini düşündüğüm iki kitap var. Her ikisi de İmam-ı Gazali tarafında yazılmış bu kitapların biri Kimya-yı Saadet, diğeri de Kalplerin Keşfi.
Ancak bu baskı için üzerinde durulması gereken çok önemli üç konu var:

1) Kitapta 100'den fazla yazım hatası var. Çok kitap okuyan biri olarak size hayatımda bu kadar çok yazım hatası olan bir kitap görmediğimi söyleyeyim.

2) Kitabın fihristi bir alem; fihristteki sayfa numaralarının bir çoğu yanlış.

3) Çeviri benim daha önce okuduğum kitabın başka bir çevirisine göre başarısız ve kavram/mana hataları da var. İşin garip tarafı önsözünden anlaşıldığı kadarıyla kitabın çevirisi de ta 1980'de yapılmış.

Bu değerli kitap nasıl bu kadar özensiz basılır? Yayınevinin en çok satan eserlerinden biri böyle çıkarsa diğer yayınladıkları eserlere nasıl güvenelim?