E-Dergi

Osman Alagöz, benim bizzat dersanedeykenki Türkçe öğretmenimidi. Çok kaliteli bir öğretmen olmasının yanında hep birgün bu adam ne zaman kitap yazacak derdik. Naif ve ılımlı bir kaleme sahip Alagöz, bu kitapta da yaşanmış öykülere yer veriyor. Zaten o yalanda, üfürükten konuşmayı sevmezdi. Nitelikli ve sıkmayan bu hikayeler bazen duygulandırıp bazen de düşündürüyor.

Neşeli Kitap tam da neşeli bir eser ama çoğu kesimin neşesini de kaçıracak bir kitap. Tahminen gazetedeki köşe yazılarından derlenmiş. Alkan, en ciddi yazısında bile insanı illaki gülümseten bir üslupa sahip zaten. yöresel birikimiyle de sizden biriyim mesajını ihmal etmiyor. Kitap genellde siyasi yazılardan oluşuyor. Yakın dönemi bir daha hatırlamak isteyenler için ortalama bir kaynak. Mesela ilk Yazı: 367 yetmez, 1100!.

O meşhur sözü bu kitapta bulamadım ama hani karısı Sokrates tam asılacağı sırada gelir ve der ki: Ah Sokrates ah, seni suçsuz yere asıyorlar! Sokrates de, iyi ya işte bir de suçlu olarak mı assalardı? Evet haksız yere asıldı ama bence bu kitapta da çok enfes bir şekilde yazıldığı üzere karşısındaki hakimleri dahice madara etmiştir. Ama ne yazık ki karar zaten önceden belliydi sanırım. Mahkeme bizim Yassıada mahkemelerine benziyor biraz da. Teşbihte hata olmasın da zaten tarihte haksız yere asılan insanlara baktığımız zaman hiçbiri de ilelebed unutulmayacak ve fikirleri benimsenecektir. Kitapla ilgili eleştirim, kitabın şekli, dizgisi falan berbat. Sokratese yakışacak bir basımla yeniden karşımıza çıkmalıdır.

Maalouf, dünyada tek bir okur kalsa, o okurun koşup kendini kucağına atacağı tek yazar olurdu herhalde. Kendinizi onun şefkatli kollarına (kitaplarına) bırakın ve gerisini düşünmeyin. Yıllardır bu adamla aynı evde yaşıyormuşum hissi var bende. Hani Anadoluda derler ya "bizden biri". Doğudan uzakta kitabı da öbür kitaplardan aşağı kalacağa benzemiyor. Bu da bir klasik olmaya aday tıpkı Afrikalı Leo gibi, Semerkant gibi..

Üstad Karakoçun şiirleri hiçbir zaman eskimeyecek. Ne var yani bunu ben de yazardım dediğiniz oluyor ama hadi kalemi elime alıp yazayım deyince olmuyor. İşte büyük şairlik budur ve eskimeyecek ilelebed. Masamda gözümün önünde duruyor kitap. Ruhuma bir ziyafet çekeyim deyince açıp birer şiir okuyorum.