E-Dergi

Kitap tüm eleştirilere rağmen bence güzeldi. Ancak bir roman olarak göremedim. Daha çok aşk ve evlilik üzere bir deneme kitabı gibiydi. Pek çok şey aklımıza gelmiş ancak ifade edememişizdir. Aşk hakkında böyle söyleyemedikleri şeyler ifade edilmiş. hele şu sözlere bayıldım: " Genç bir adam güzel bir kıza evlenme teklif eder. Ödü bokuna karışmaktadır. Çok sevimlidir, kızarır, terler, kekeler. Kızın ise gözleri parlamaktadır. Asabi asabi güler oğlana sorusunu tekrarlatır..." Bu pek çoğumuzun başına gelmemişmidir. "Evet" kelimesi ağızlarından zorla çıkar aslında evlenmek için çıldırmaktadırlar ama işkenceden hoşlanırlar. Sonrada biner üstümüze sorumluluklar. Evlenmeden önce mutlaka oklunmalı.

Neye yaradığı belli olmayan bir kitap. Sözde ülkücüleri tanıtacak veya karalayacak bir kitap gibi. Ancak işe gelince ülkücülere saldırılmakla kalmıyor, tüm Türklükle ilgili kavramlara çamur atılıyor. Osmanlı karalanmaya çalışılıyor. Türk edebiyatı şiiri, sinemasına varana kadar bu sataşmadan nasibini alıyor. Çizgilerle hakaretin daniskası olan bu kitap bırakın güldürmeyi kendisinden tiksinti uyandırıyor.

Emin Gürses'in derlediği kitap insan hakları gibi bir kavramın bile hegamon güçlerce nasıl bir baskı aracı olarak kullanılabildiğini göstermekte. Gürses'in 20. yy başlarından itibaren genel anlamda diplomasideki gelişme ve yönelimleri anlattığı, insan hakları kavramının nasıl bir diplomasi parametresi haline geldiğini irdelediği girişi ile başlayan kitap Mümtaz Soysal'ın bir tebliği ile devam ediyor. Soysal burada Paris Sözleşmesi'ndeki çelişkileri ve Etnik gruplar vasıtasıyla Ulus devletlere yapılan saldırıyı açıklıyor. Bundan sonraki makaleler yabancı yazarlardan alınmış. Genel tema insan hakları kavramını kullananların, bu kavramıulusal çıkarları doğrultusunda savunmaları ve gerektiği zaman ihlaller karşısında sessiz kaldıkları yönünde. Ayrıca baskıcı tutmlar geliştirdikleri olayların pek çoğunda amacın insan haklarını korumaktan ziyade kamuoyu oluşturarak o devleti zor durumda bırakmaya yönelik olduğu anlaşılıyor. Kitap ayrıca Marksist yaklaşımın kavram üzerine bakışını inceliyor. NGO'ların bu kavramın bir emperyalist araç halinde kullanılmasında ne denli önemli olduğu vurgulanıyor. Dikkatle incelenmesi ve irdelenmesi gereken bir kitap.

Kitap Orhan Veli şiirlerinin cevabı gibi. Yazar daha doğrusu şair Orhan Veli'nin dizelerinden etkilendiği yerlere kendinden dizeler veya sözler yazmış. Bir anlamda Orhan Veli ile konuşmuş, dertleşmiş. Neruda'ya cevaplardan daha eğlenceli olmuş bu kitap. Pek örneğini görmediğimiz hoş bir eser olmuş.

Uzun yıllar önce okuduğum bu ünlü romanı, bugünlerde bir kez daha okuyorum. Çocukken beni yeni düntalara götüren, hayal alemine uçuran bir kitabı yeniden okumaya sevk eden şey yapı kredi yayınları'nın "Kitaplık" dergisinin eski bir sayısı oldu. Çok da iyi etmişim, insan yaşı ilerledikçe farklı şeylere dikkat ediyor. Önceki okumalarımda hiç Crusoe'nin din, Tanrıyı bulma, hayatın muhasebesini yapma gibi konularda yaptıkları-na dikkat etmemiştim. Elbette bunda ilk oku-duğum örneklerin sadeleştirilmiş, çocuklar için düzenlenmiş olan baskılarını okumuş olmam etkilidir. Ancak daha sonraları orijinal halini de okudum ve bugünkü algıladıklarımı ozaman algılayamamıştım. Şimdi yeni bir tat alarak, düşünerek ve irdeleyerek okuyorum. Galiba sırada Don Kişot var. Kim bilir bu kitaptan yeni neler çıkaracağım. İlk gençlik yıllarında okunan kitaplar (özellikle Klasikler) belli zamanlarda yeniden okunmalı diye düşünüyorum.
Göktürk çevirisi rahat anlaşılabiliyor, baskı da iyi ama yine de bir kaç resim olsaydı daha güzel olurdu diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Galiba daha büyüyemedim...