E-Dergi

Birbirinin tam tersi çok farklı görüşlerin, inanışların olduğu bir konu hakkında iyi kurgulanarak yazılmış bir eser. Ağırlıklı İsmaili taraftarlarının görüşlerini yansıtmış. Din, inanç, eşitlik gibi söylemler kullanılarak insanların nasıl kolay inandırılabildiklerini göstermesini bakımından çarpıcı. İlerleyen dönemlerde de İslam adına ortaya çıktığını söyleyen, kendini Mesih ilan eden kişilerin Türk Devletlerinin başına ne belalar açtığı biliniyor. Dini siyasete alet etmenin doğuracağı olumsuz sonuçları gösteren iyi bir örnek.

Savaşa şahit olmuş dönemin Avrupalı gazetecilerinin gözünden Plevne. En azından toplu bir Bulgar katliamı olmadığını kabul etmişler, savaş sırasında ve sonrada katledilen sivil Türkler de kitapta yer bulmuş. Belki de en acıklı tarafı ise; teslim olan 35.000 askerin yarısının esir olarak daha Rusya'ya varmadan açlıktan, soğuktan, hastalıktan, yorgunluktan ölmüş olması. Kalanların da ancak yarısının ülkelerine dönebilmiş olması. Bu şekilde ölmek yerine savaşarak ölmeyi tercih etmezler miydi acaba?

Neredeyse kitabın yarısını Türk düşmanlığı ve kompleksi üzerine kurgulamış. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve sultanlığını adalet üzerine kurmuş Tuğrul ve Çağrı Beylere sözünde durmayan, yağmacı iftirasını atmak yolunu tutmuş. Sanırım Orhan Pamuk da bu yazardan etkilenmiş.

Böyle kitapları okudukça, insan o tarihlerde yaşamadığı için üzülüyor, at üzerinde yalın kılıç koşturmak istiyor. Anlatımda ufak tefek sorunlar göze çarpsa da iki günde bitirdiğim, sürükleyici bir kitap. Zaman geçtikçe yazar kendini geliştirecektir mutlaka.

Okunması gerekli kitaplardan bir tanesi.