E-Dergi

"Fakat acı olsun, haz olsun, korku olsun, dehşet veya pişmanlık olsun hiçbirini tek ve diğerlerinden ayrı hissetmedim; hepsi iç içe geçerek erimişti, sadece hissettiğimi, yaşadığımı, nefes aldığımı duyuyordum. Ve yıllardır unutmuş olduğum bu en basit, en temel duygu beni sarhoş etti."
Yazar yoğun betimlemeleri, tasarladığı kişi tahlilleriyle; gün içinde dile getiremediğimiz ama aklımızdan geçen onlarca düşünceyi bir geceliğine kağıda dökmüş.

"Hayatta acılara sabırla, ağır başlılıkla dayanıp mücadele edenlerin yüzüne talih gülüyordu."
Ailesinin zor zamanlarında her açıdan onlara destek olan Kemal'in güzel mücadelesini anlatıyor.

"Alışık olmayan gözler. Hangi yöne dönerseniz dönün, daima kuzeyi gösteren pusula iğneleri gibi. Tüm o gözler pusulaydı bense onların kuzey kutbu."
Aslında hepimiz ruhen ve bedenen çeşitli noksanlıklarla doluyuz. Ama toplum tarafından dışlananlar hep bedenen eksiklikleri olanlar oldu. Her neye sahip olursa olsun bütün insanları sevip sarmalıyız. Çünkü biz her şeye rağmen bizimle olan çeşitli zenginlıklerimizle güzeliz.

"İşte o zaman nefretle aşkın karşılıklı tutkular olduğunu keşfettim."
Aslında insanların çoğu işlenecek cinayetten haberdardı. Lakin kimisi sarhoşluklarına, kimisi çoçuksu davranışlarına verdi; kimisi yakıştıramadı, kimisi aldırış etmedi ve cinayet planlandığı günde işlendi.
Aslında biz de hep böyleyiz. Olanlara genelde seyirci kalır ve yapılması gerekeni hep başkalarından bekliyoruz.

Zeki,afacan bir çoçuk olan Zeze'nin yaşamından bir bölümü bizlere anlatmış. Bir oturuşta bitirdim. Keyifli bir kitap.