E-Dergi

İlk defa İspanyol tiyatrosu okudum. Gerçek olaylardan esinlenerek yazılmış bir eser, tabii bazı kısımlar değiştirilmiş sanırım. Yine de güzel kitaptı.
Herkesin birlik olup tek ses olması...
Fuenteovejuna yaptı!

Derinliği olan bir kitap. Ancak yanlış zamanda okuduğumu düşünüyorum.

"Beni mahmuzlayan tek şey, kendi yükselme hırsım" der Macbeth.

"Benim başıma meyvesiz bir taç oturttular,
Elime kısır bir asa tutuşturdular.
Ben kral babası olmayacağıma göre
Tacı da asayı da çekip alacaklar demek benden.
Demek Banquo'nun soyu için kana boyadım elimi,
Onun oğulları için öldürdüm iyi yürekli Duncan'ı,
Onlar için vicdan azaplarına boğdum rahat uykularımı.
Onlar kral, Banquo'nun tohumları kral olsun diye
Şeytana sattım canımı, ölümsüz mücevherimi!.." der üzerine zamanla oturacak krallık için ellerini kana bulayan Macbeth.

Hırsı uykularını kaçırdı, delirtti, gözünü döndürdü. Artık şöyle anılır oldu Macbeth:

"Krallığı bol geliyor sırtına
Bir cücenin bir devden çaldığı kaftan gibi."

*Uzun zamandır doğru zamanda okurum diye beklettiğim bir Shakespeare klasiğiydi. Çizdim. İşaretledim.

*Oscar Wilde ile birlikte andığım güzelliktir, hazdır, sanatın sanat için var olduğudur.

Yazarın kitaplarında genelde kişi kendi hazlarına, hırslarına çalışır ve bunu törpülemedikçe ya da başlarına bir şey gelmedikçe bir yıkım yaşarlar.

Bu kitabında en çok sevdiğim masal bölümüydü. Favorilerim ise Mutlu Prens, Bülbül ve Gül, Balıkçı ile Ruhu oldu.
Kitapta insan, hayvan, nesne farketmeksizin ya kibirliydi, ya alçakgönüllüydü, ya mutluydu, ya mutsuzdu, ya iyiydi ya kötüydü, ya siyahtı ya beyazdı, ya âşıktı ya meraklıydı ya da nankördü. Sonunda hepsi kendi seçimlerinin sonuçlarını yaşadı.

*Severek okuduğum bir kitap oldu.

Yazar güçlü bir gözlem yeteneğine sahip.

Karakterler değişim dönüşüm yaşarlar, hepsi değildir bazılarıdır bunlar.

Sevmenin, saygının, duygularının yerini, zamanını doğru şekilde yerleştirir.

Kimi hayatımızda olmasını istediğimiz kişilerdir, kimi çevremizde birilerine benzettiğimiz, kimi ihtiyacımız olan özelliklere sahiptir kimi de zerre sevmediğimiz özelliklere...

Elinor ve Marianne... Kitabın asıl karakterleri.
Elinor'un aklını, sağduyusunu kullanarak hareket etmesi...
Marianne'nin duygularını olduğu gibi yansıtması, dolu dolu yaşaması...

*Kitap akıcı ancak herkese hitap etmeyebilir.