E-Dergi

“Paris Sarhoşu” ... Bu iki kelime resmen koca kitabın bir özeti gibi... Kitaba bayıldım çünkü bunda her şey var. Bir kere başlıbaşına bir Paris rehberi gibi, Paris’e dair ne ararsanız var bunda. Gidilcek yerler, yenilcek şeyler, genel hatlarıyla Paris’lilerin karakter analizi, davranış şekilleri, olaylara yaklaşımları. Herşey o kadar içten yazılmış ki, hiç gitmemiş olmama rağmen kitabı kapattığımda kendimi daha Paris’ten yeni dönmüş gibi hissediyordum...
Aslında kitabın ortasından şöyle bir öbek alıp yok saysanız konudan hiçbir şey kaybetmezsiniz, ama Klein’in “Mösyö Doğru” raporları ve sevdiği ya da nefret ettiği şeylere yaklaşımları o kadar içten ve esprili bir dille yazılmış ki tek bir sayfadan bile vazgeçemeyeceğinize eminim.

Yazarın tüm kitapları hayatın içinden olayları aktardığından konuları zaten hep çok güzel oluyor, anlatımı da çok akıcı ve doğal. Sadece bu kitapta biraz fazla kişi detayı var gibi. Yani, aslında kitaba hiç etkisi olmasada bir kişinin etrafını saran yedi sülalenin doğan / ölen her yakınından bir bilgi var bu kitapta. Ama bu konuyu çok da dağıtmıyor, bunlar 1-2 satırda aktarılıyor ve konu devam ediyor.
Küçük Bey'e sinir olup, Dilşat Hanım'a hayran olacağınız, Sıdıka'nın çektiklerini içinizde hissedeceğiniz, her olayı yanıbaşınızda yaşanıyor gibi gözünüzde canlandırabileceğiniz ve kesinlikle sıkılmadan okuyabilceğiniz oldukça güzel bir kitap bence...

Bu güzel bir kitap...Farklı... İçinde birbiri ardına kayan cümleler dışında çok güzel , anlamlı konuşmalar da içeriyor. Mesela Daniel’ın Zilah’ a onu ne kadar sevdiğini/seveceğini açıkladığı sonlara doğru bir cümleler dizisi var ki okuduğum 1-2 kitap dışında hiç bu kadar içten bir şekilde sevginin anlatımına rastlamamıştım.Ya da Zilah ın o güzelim gelincik çiçeği ile kabusa dönüşebilecek afyon arasındaki bağı aktardığı bölüm. Gerçekten etkileyiciydi...
Bu arada kitapta herşey var, aşk, tutku, biraz macera... Bazen 5 parmak kalınlığında bir kitap okuyorum ve kitabın sonunda “ee, ne yani, şimdi ne oldu? diye bi boşluk duygusuyla kitabı kapatıyorum , oysaki bu kısa sayılabilecek bir kitap olmasına rağmen olay aktarımlarında hiçbir geçiştirme yok. Severek okuyacağınıza inanıyorum....

Amelia'nın ailesinin nerdeyse her ferdinin bir sorunu var ve bunların hepsinin sorumluluğunu Amelia yüklenmiş durumda.. Çingene yanından bir türlü kopamayan Cam Rohan ise güçlü, sahiplenici, çözümleyici, tutkulu ve bir türlü peşini bırakmayan "iyi şans laneti" ile aslında Amelia'nın ihtiyacı olan herşeyin buluştuğu bir insan...
Güzel, çok güzel... Hatta uzun zamandır en severek okuduğum dönem kitabının bu olduğunu söyleyebilirim... Bunda balolar ve ünvanın açtığı kapılar yok hatta bizi biraz farklı bir kültür olan çingene yaşamının , yaklaşımlarının içine çekiyor. Keşke "Win ve Merripen"e ne olacağını biraz çıtlatsaydı yazar ya da "Cam-Merripen" bağını (tahmin ediyorum ama gözümle satırlarda görsem daha iyi olurdu di mi?)

Clare ve Sebastian 10 yaşına kadar birlikte büyümüşler ama daha sonra bir daha hiç karşılaşmamışlar. Yıllar sonra ise, kötü bir ayrılığın sonundaki bir sabahta, Clare kendini hiç bir şey hatırlamayacak kadar geceden kalma bir şekilde , bir otel odasında Sebastian ile birlikte bulur. Ve bu sarışın, yapılı, yakışıklı adam artık onu çamurlara bulayan hain çocuktan çok farklıdır. İkisininde birbirlerinde aşkı keşfedişinin büyüsü satır aralarına o kadar akıcı bir şekilde dökülüyor ki kitabı -malesef- birkaç saatte, daha elinizden bile bırakamadan bitiriveriyorsunuz.Sadece bence sonu çok aceleye getirilmişti, her şeyi 10-15 satıra sıkıştırmak yerine bir kaç sayfada aktarsa daha bi güzel olurdu... Ama sonuç olarak hiç ummadığım kadar sürükleyici, çok çok hoş bir kitaptı....