E-Dergi

Dostoyevski'nin an an psikoloji yansıtması yaptığı, sanki bugünün eseriymiş gibi, yaşayan bir klasik

Nehir roman tanımını fazlasıyla hak eden, sonsuza kadar devam edecekmiş gibi bir hikayesi olan ve özellikle ikinci cildinde sağlam felsefe yapılmış olan tam bir klasik

Genel gidişat benim için beklentimin altındaydı. Özellikle kızgın tamlamalarla bezenmiş uzun ve karmaşık cümleler yorucuydu. Hikaye akışı ve hikaye farklıydı ama işleniş o kadar tatmin edici değildi. En beğendiğim kısımlar son iki kısımdı. Gerek akıcılık bakımından gerekse sonu bakımından güzeldi.

Mütevazı, sessiz ve iddiasız ama hızlı akan, kendini okutan bir roman.

Sevenlere ve sevgiye dair durumlar, döneminden örnekler ve o dönemin şiir anlayışını yansıtan şiirlerle anlatılıyor. Yaşamış ve gözlemlemiş bir yazarın, dost ricasıyla tecrübelerini kaleme alması sonucu doğmuş eser. Tavsiyem çok büyük beklentilerle okunmaması. Ayrıca Mahmut Kanık da başlarda ve sonlarda bilgilendirme yaparken sıklıkla tekrara düşmüş. Bu da okuru sıkan bir nokta.