E-Dergi

Aslına bakarsınız kalın kalın king kitaplarını okuduktan sonra bu kitap çok hafif kalıyor. 3-4 saatte okunacak bir hikaye. Ben bu kitapa sanki bir mola yeriymiş gözüyle baktım açıkçası. Yani o kocaman ve sürükleyici harika hikayelerin arasında küçük ama yine de keyifli bir mola. Bana kalırsa bu kitabı anlamak için beysbol oyununu bilmek gerekiyor. Zaten beysbolla alakalı olduğu daha kitap başlamadan atıf bölümünden belli. Kitap sanki bir beysbol maçı. 9 bölüm ve ilgili bölümler hakkında uzatmalar var.ve her bölümdeki sayfa sayısı -galiba- maçtaki dakikayla aynı oranda. Bu kitaba ayrı bir güzellik katmış. Beğenmeyen arkadaşlar bir de bu perspektiften değerlendirsinler bence. Okurken kesinlikle sıkılmadım. Maça kızını okuyunca kart oyunlarına merak sarmıştım bu kitapla da beyzbola ama birazcık Ormanda kaybolan beyzbol tutkunu bir kız çocuğunun beyzbol sayesinde hayattan kopmaması ve ne kadar zorluk içerisinde olursa olsun asla vazgeçmemesinin hikayesi.

Aksiyon ve gerilimin hiç düşmediği, olay kurgusu biraz karışık gibi dursa da Grange´ın başarılı anlatımı ve planlaması sayesinde gayet anlaşılabilir kıldığı, finalinin süper bir şekilde tasvir edildiği, sayfa fazlalığının asla gözünüzü korkutmaması gerektiği, inanılmaz bir kitap..Polisiye, korku gerilim meraklısı herkes okumalı bu kitabı..

Grange´nin en iyi kitaplarından bir tanesi olduğunu düşünüyorum. Bu kitap sadece sıradan bir dedektif, polisiye değil aynı zamanda geniş bir bilgi yelpazesini size sunabilecek nadir kitaplardan. Grange´i karşılaştırabileceğim bir rakibi olmadığı için (yazdığı türde Bana göre en başarılısı diyebilirim) onu kendisi ile kıyaslamak gerekir diye düşünüyorum Dolayısı ile diğer kitapları içerisinde "Siyah Kan" dan sonra en iyisi. Bana iyi ki bu dünyadayım, iyi ki burada ve böyle bir yerdeyim! Ya Gange´in kahramanı olsaydım diye okurken sık sık düşündürten ve sözlerin ortadan kalkıp o dünyayla bütünleştiren bir kitap. Zevkle, bir çırpıda okuduğum ve hararetle dostlarıma tavsiye ettiğim bir kitap.

"Leyleklerin Uçuşu", "Kurtlar İmparatorluğu", "Taş Meclisi", "Siyah Kan" gibi başarılı kitaplardan sonra "Koloni" ile çizgisini sıradanlaştıran Grangé artık eskisi gibi heyecan uyandıran kitaplar yazamıyor. Özellikle Siyah Kan romanında roman okuyucuya son sayfasına kadar heyecan ve büyük zevk veriyor. En sonunda hayretler içinde bitiriyordu. Fakat son üç romandır bu özellik görülemiyor. Özellikle Koloni'de son 30-40 sayfa çekilmez bir hal alıyor...

Grange´ın bütün kitaplarını okuyan ve yenisini heyecanla bekleyen bir insan olarak bu kitabın beni hayal kırıklığına uğrattığını söyleyebilirim. Özellikle son çeyreği bitmek bilmedi. Gereksiz ayrıntılarla dolu. Bu ayrıntılar heyecanı yok ediyor. Kitabı okurken yazarın bir süre kitap yazmaya ara vermesi gerektiğini düşündüm. Grange´ın adına yakışır bir kitap olmamış..