E-Dergi

An “dondu” zaman ilerlemiyor , işiten işitmiyor , gören görmüyor peki ne? Her şey bir yerde bir şeylerin arasında; mesafe? Bilinir mi bilinmez mi? Nerede karakterlerim, nereye koydu hayat onları…

“Demek ölüm insanı bu kadar mı değiştiriyor “

“ Soru vardı ancak soran ben değildim hiç kimse sormuyordu yine de soruluyordu”

Kıyamet; tufan Kaç kez hangi anda… Amma çok soru cevapsız, bilinçsiz, eksikliği hissedilmeyen ; çünkü yok.

Ayhan Geçgin yaktı bütün her şeyi…

@metiskitap

*Bir ilk kitap için iyi.

Eser 19.yy sonlarından başlayıp Tanzimat Fermanı, Cumhuriyetin ilk döneminden 1970’lere uzanan bir zamanı içine alan bir anlatı.

Üç kuşağın anlatısı olarak da geçebilir; her dönemin devrimine ışık tutmaya çalışıyor da denilebilir.

Bir aile romanı gibi gözükse de dönemin toplumsal ve siyasal olayları, ekonomik devrim, yeni zenginler, değişen yaşantıyı usul usul (o kadar durağan ki ancak böyle ifade edebildim) anlatıyor .

Cevdet Bey ile başlayıp oğulları Osman ve Refik dönemine geniş bir biçimde yer veren eser torunlar ile son bulurken zaman geçişlerinin zayıflığı ile eleştiri konusu olabiliyor .

Buddenbrooklar ile çapraz okuma yaptım, benzer yönleri olsa da birbirinden farklı iki eser. Okuma açısından okur doygunluğu açısından bakarsak Orhan Pamuk’un Cevdet Bey Ve Oğulları diğer esere göre daha geride kalıyor .

Orhan Pamuk’un yazma serüveni ve gelişimini görme açısından okunmalı.

Cevdet Bey ve Oğulları ile birlikte okumaya başladığım Buddenbrooklar bitti dört kuşak değil üç buçuk kuşak hikayesi beylik beylik laflarla bireyin toplum içindeki yeri kapitalist düzenin etkisi burjuvazinin bla blası diye başlayıp konuyu öyle uzatırım ki siz bile okumaktan vazgeçersiniz. (buradaki siz kıymet verip yorumu okuyanlar )

Her devrin bir başlangıcı bir de sonu var muhakkak. Düzen hep işlemiyor , düzene uyamaz kendi dar dairende ve eskimiş fikirlerin ile kalırsan hayatın sona erdiği gibi elbet aile hükümranlığı da sona eriyor

Keyifli bir kitap okudum bazen zaman geçişleri çok hızlı, konular arası bağlantıların zayıf olduğu yerler olsa da böylesine hacimli bir kitapta kaçınılmaz son diyorum.

Arka kapağa düşülen notlardan gayrı söylenecek çok şeyin olduğu bu kitapta uzun süren yolculuğumuzun verimli olmasından dolayı memnuniyetimi dile getirmeden edemeyeceğim.

Ve Hem kankam Thomas hem diğer Kankam Pamuk her ikisi de iyi iş çıkarmışlar.

“Hain”

“Sen bir hainsin”

Kimsin? Neden ben? Nasıl girdim bu işe?

Kim hain, kim kahraman!

Karışık bir kurgu gerçeküstü bir anlatı .

Hemen başlayıp bitirilebilecek merak unsurunun hiç yitmediği aynı zamanda durağanlığın hakim olduğu bir eser

Felsefecilerin romanlarını okumayı seviyorum

Zaman ve mekanların birbirine geçtiği deneysel bir roman . Okurken yoruluyorsunuz bir de derin bir melankoli ve şiddet söz konusu. Peki kitabı tavsiye eder miyim ; öyle düz okuma sevmeyen kendisine güvenen pek öyle öfleyip pöflemeyen (!) arkadaşlarım okusun
@aslihanneokudu tavsiyesi ile okundu kendisine ayrıca teşekkürler