E-Dergi

Klasik dönem sol edebiyatın baş yapıtlarındandır. Ezilen işçinin direnme gücünü ve şevkini henüz yitirmediği zamanların güzel ezgisi gibi. Bİraz umutsuzluk veriyor. FEdakarlığın ve direnmenin olmadığı günümüz dünyasını hatırlatıyor. Yoksulluğun bu kadar arttığı, eşitsizliğin bu kadar dernleştği, yabancılaşmanın alabildiğine hüküm sürdüğü "modern" dünyamızın çok uzağında bir kitap mı? Belki de yeniden doğmak için okunması gereken üzerine düşünülmesi gereken bir kitap..

Kitabın tümünün altı çizilmelidir. Bir filozofun bu denli iyi şair olduğuna az rastlanır. Destansı bir şairdir nietzsche bu kitabında, zerdüşt büyük kahraman.
"Yükselmek mi istiyorsun, omuzlarına tırman başka nasıl yükselebilirsin ki."
Nietzschede sufist bir yaklaşım okuyorum bazen, bu zerdüşte iyice gün yüzüne çıkıyor. Toplumdan uzaklaşma, kaçış, kendine sığınma ve inziva.
Ama temel bir farklılık, Nietzsche Tanrıyı öldürdüm derken, sufistler Tanrıyı her yerde görüyorlar. Ama ilginçtir, bu düşünceler arasında bile gizli bir bağ var sanki, Tanrının hiçbir yerde olmaması ya da her yerde olması. Belki nietzsche her yerde olan bir şeyi görememeiştir, ya da belki sufistler her yerde olmayan bir şeyi her yerde sanmışlardır. Zaten insanlığın en büyük felsefi sorusu da bu değil midir?

Filmin, kitabın tanıdını vermediği çok sayıda yapıtın arasındadır bu kitap. Filmden önce kesinlikle okuyun derim. Filmdeki durağanlık, diyalogların yapmacıklığı ve kurgudaki atlamalar kitabı da okuma isteğinizi azaltabilir.
Kitap bir romandan çok felsefi bir metin gibi. Irwin Yalom bunu çok iyi başarıyor diğer kitaplarında da. Okunması önerimdir.

Shakespeare büyük usta. Öyle büyük ki, eminim bundan yüzlerce yıl sonra da şiirleri, tiyatro eserleri, soneleri büyük bir merakla ve şevkle okunacak.
Hamlete gelince, Shakespeare kitapları ile serüvenimin başlarına denk gelir. Aklı karışık ve kin dolu hamlet, cananı Küçük Ophelia, Dostu Horatio, ve filmin en karmaşık karakterlerinden amcası Cladius. Danimarka prensidir hamlet, babasının ani ölümüyle yıkılır, ama işler öyle karışıktır ki, şüphe uyandırır. Halüsinasyon mu gerçek mi olduğu belli olmayan olağanüstü şeyler hamleti hırpalar, ve bir oyun oynar amcasına, gerisi gelir...

Şiirlerin orjinali ile birlikte verilmesi gerçekten çok iyi bir uygulama.

"seviyordum sizi: ve bu aşk belki
içimde sönmedi bütünüyle;
fakat üzmesin sizi artık bu sevgi;
istemem üzülmenizi hiçbir şeyle.

sessizce, umutsuzca seviyordum sizi,
kah ürkeklik, kah kıskançlıkla üzgün;
bu öyle içten, öyle candan bir sevgiydi ki,
dilerim bir başkasınca da böyle sevilin."

Puşkin genç yaşta ölmesine rağmen Rus edebiyatına etkileri silinemez bir şekilde yer etmiştir. Lermontov gibi şairler onun büyük dehasını örnek almış ve adına şiirler yazmışlardır. Rus edebiyatında en sevdiğim şairlerdendir Puşkin. Ataol Behramoğlunun müthiş çevirileri de bunda etkendir tabi.