E-Dergi

Dave Gurney, yine aldı götürdü. Konu itibari ile ilk iki kitabına göre daha sade bir kurgu seçilmiş. Karmaşa yaratılmamış. ''Aklından bir sayı tut'' ile başlayan serüven hala ilk olduğu kadar özel ve güzelliğinide kendinde barındırıyor. Serinin ikinci kitabı ile kıyaslandığında biraz daha heyecan dorukta idi. Tabiki ''Gözlerini sımsıkı kapat'' kötüydü demiyorum. Sonuçta o eserde de muhteşem bir kurgu karmaşası vardı. Ancak ''Şeytanı uyandırma'' heyecan konusunda bir tık öndeydi. Yine de ''Aklından bir sayı tut'' en önde!

Oğuz Atay çok söz etti diye merak ettim İlya İLİÇ' i... Okumaya başladım sıkıntıdan patladım. Sende mi Atay? Diye diye oflayıp pufladım. İkinci bölümle hız kazandı kitap. Yine de aman aman diyemeyeceğim. Kurgusunun ana teması Oblomov' un son paragrafından esinlenmiş olduğu belli olanTutunamayanlar hatta Kinyas ve Kayra... Boynuz kulağı geçer misali eserlerdir. Önceliği onlara veriniz.

"Psikoanalist" sonrası büyük hayal kırıklığı yaşadığım bir kitap. Analist nerde? Profesör nerde? Bu tür kitapların en gerilerinde okunmasa da olur rafında yerini aldı. Daha değerli sayfaları olan kitaplar var. Ne bir gerilim anı var ne bir aksiyon... Çok düz mantık işleyen bir yapıt olmuş!

Adından çok söz edildi. Ama sanında bu çok edilen sözü bulamadım. Kitap okumaktan soğuyacaktım yarım bırakmasa idim. Bitiremedim. Benimle aynı anda bu kitabı okuyan arkadaşımda bitirmeyip bıraktığına göre sorun salt bende değil. Okumayı başarmış herkesi kıskanıyorum. Yine de eserdir saygı duyarım ama okunmayı hakediyor mu? Her alanda tartışılır.

Herkes bir gün öleceğini biliyor. Ancak şairin durumu algılayışı çok daha elle tutulur olduğundan bu yaramızı fazlasıyla kaşıyor. Ölecek olmanın getirdiği hayatta kalabilme arzusu fazlasıyla yer alıyor eserlerinde. Yer yer kahkaha attırdığıda oldu: "Evet güzeldir yaşamak her şeye rağmen. Kocaya kaçsa bile sevdiğin kız." Ama hüzün kol geziyordu mısralarda: "Güzel olan yaşadığımızdır. Bir gün öleceğimiz değil."