Dördüncü Haçlı Seferi, Kudüs'ü Müslümanlardan geri almak amacıyla yola çıkan binlerce insanın, inanç ve umutla başladığı uzun bir yolculuktu. Ancak yol uzadıkça verilen sözler yerini borçlara, ittifaklara ve siyasi hesaplara bıraktı. Kutsal bir amaç uğruna birleşen ordular, zamanla kendi hedeflerinden uzaklaşarak güç, servet ve çıkar mücadelelerinin parçası hâline geldi. O sırada Konstantinopolis, yüzyıllardır Doğu Roma İmparatorluğu'nun görkemli başkenti olmasına rağmen, taht kavgaları, siyasi entrikalar ve derin iç çekişmeler nedeniyle eski kudretini büyük ölçüde yitirmişti. İmparatorluk içeriden zayıflarken, dışarıdan yaklaşan tehlikeye karşı koyabilecek birlik ve kararlılığı da kaybetmişti. 1204 yılında şehrin surları aşıldığında yaşananlar yalnızca bir askerî zafer değildi. Konstantinopolis; yağma, katliam, kundaklama ve sistemli bir yıkımla karşı karşıya kaldı. Kiliseler, saraylar, kütüphaneler ve yüzyılların birikimi olan sayısız sanat eseri talan edildi; kutsal kabul edilen mekânlar bile yağmadan kurtulamadı. Günler süren bu felaket, yalnızca bir başkenti değil, Doğu Roma'nın siyasi, ekonomik ve kültürel gücünü de geri dönülmez biçimde sarstı. Şehir yeniden Bizans'ın eline geçecek olsa da, hiçbir zaman eski ihtişamına tam anlamıyla kavuşamayacaktı. Bu roman, kutsal bir hedef uğruna başlayan bir seferin; hırsın, açgözlülüğün, fırsatçılığın ve insan hatalarının etkisiyle tarihin en büyük ihanetlerinden ve en yıkıcı kırılmalarından birine nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Aynı zamanda, imparatorlukların yalnızca dışarıdan gelen ordularla değil, içeride büyüyen bölünmeler, yanlış kararlar ve tükenen umutlarla da yıkılabileceğinin hikâyesini gözler önüne seriyor.
