Belki her an farkına varmıyoruz, ama Marx, Nietzsche, Freud ve Saussure’den beri yaşadığımız dünya artık eski dünyanın aynısı değil: Nietzsche’den beri bütün değerlerin yeniden değerlendirilmeyi beklediğini, Marx’tan beri mülkiyet, cinsellik ve iktidar ilişkilerinin bir kez daha tanımlanması gerektiğini, Freud’dan beri bilinç ve uygarlık gibi yüceltmeye alıştığımız kavramların nevrotik birer köpükten ibaret olduğunu biliyoruz, ve Saussure’den beri dil artık kendisinin dışındaki hiçbir gerçekliği anlatmıyor. Aslında uzun zamandır bir uyanışlar ve kabuslar çağında yaşıyoruz ve belli ki henüz onu noktalamaktan çok uzağız. Madan Sarup’un çalışması işte bu çağı miras almış ve onu hiçbir sorununu dönüştürmeksizin bize aktarma cömertliğini de esirgememiş isimlerin en gençlerini inceliyor: Lacan, Derrida, Foucault, Lyotard, Baudrillard, Deleuze ve diğerleri...
