Batı mistisizminin gizli kaynağı. Augustinus’un, Meister Eckhart’ın, Dante’nin, Rönesans hermetistlerinin arkasındaki isim. Milattan sonra üçüncü yüzyıl. Roma çöküşe doğru sarkarken, İskenderiyeli bir filozof kalabalık bir şehirde sessizce ders verir. Portresini yaptırmayı reddeder; çünkü beden zaten bir gölgedir, gölgenin gölgesi niye? Öğrencisi Porphyrios, ustanın ölümünden metinleri toplar ve altışar dokuzlu bölümlere ayırır. Böylece Ennead’lar doğar — Batı düşüncesinin bir daha üzerinden silinemeyeceği bir eşik.
Plotinus bu sayfalarda tek bir soruyu izler: Çokluk nerededen gelir ve nereye döner? Cevap, onun elinde bir taşma düzenine dönüşür. Her şeyin kaynağında isimsiz, biçimsiz, bölünmez bir “Bir” vardır. Ondan Akıl taşar. Akıl’dan Ruh taşar. Ruh’tan madde ve dünya doğar. Ve insan — tam ortada duran, ikiye bölünmüş varlık — bu akışı geriye doğru izleyebilir. Erdem ruhun yönünü düzeltmesidir. Güzellik, biçimin karanlığa değdiği yerde açılan ışıktır. Mutluluk, insanın en yüksek yanının engelsiz çalışmasıdır. Ve temaşa, kaynağa dönüş yoludur. Bu kitap bir felsefe tarihi değildir; bir dönüş çağrısıdır. Okuyan kişi Plotinus’u anlamadan önce kendini anlar: dağılmış bir varlık olarak mı yaşıyorum, yoksa toplanmış bir ruh olarak mı?
