Malraux'a göre roman, trajik olanın mükemmel bir şekilde ifade edilmesine izin veren trajik bir sanat gibi düşünülür. Roman, insanı ve insanlığı anlamanın bir yoludur ve bunu roman için gerekli bir koşul olarak kabul eder ; romanlarının ana konusu, insanlık ile dünya arasındaki temel çatışmayı somutlaştırır. Malraux'ya göre roman, insan ile kaderi arasındaki çatışmayı ifade etmenin bir aracıdır ve dış dünya kaderin maddileşmiş şeklidir.
Malraux, romanı "trajedi ve insan ifadesinin ayrıcalıklı ifadesi"nin bir aracı olarak tanımlar: türler arasında ayrım yapmaz; romancının özgünlüğü, gerçek dünyayı dönüştü-rebilmek ve ona bir sanat eserinin doğasını verebilmektir; romancı böyle bir dünyaya ulaşmak için kendini ifade eder. Malraux'a göre romanın konusu, insanın kaderine karşı verdiği mücadeledir ve bu mücadelede insan onurunu bulur ki bu zaten insan için bir zaferdir.
Sanatçı olarak insan kaderinin üstesinden gelir. Sanat, sanatçının iç sesinin dönüşümüdür. Malraux, sanat dünya-sına ulaşmak için roman türünü seçti. Sanatçı, yaratarak kaderine hükmeder. Malraux'un amacı "insanları kendi içlerinde farkında olmadıkları büyüklüğün farkına varma-larını sağlamaktır."
Malraux, edebiyatın insanlığın derin bir ifadesi olabile-ceğine inananlardan biridir. Malraux, roman çercevesini kullanır çünkü ona göre bu, insanın bütününü ifade etmek ve onun en yüksek düzeyini tanımlamak için en uygun çerçevedir
