"Bugün ne değişik bir gündü. Bugün kafamdaki yapbozun tam ortasındaki eksik parçayı buldum: Anlamı. Yıllarca arayışında olduğum hayatın anlamını bulduğum için şu an mutlu hissetmem gerekiyor, ama neden bu içimdeki huzursuzluk ve boşluk? Anlam bulmak neden bunları gidermedi? Aklımın gösterdiği yola neden duygularım razı olmuyor? Mutlu olmaya çalışmanın hinliği damarlarımı sıkıştırıyor. Aynı zamanda amacımı bulduğum halde güvensiz hissettiğim için kendimden bir kucak dolusu özür dilemek istiyorum. Sanki beynimi solucanlar istila etmiş, yavaş yavaş yiyorlar. Bilmek beni korkutmazdı. Ne oldu bana? Bu rasyonel kadına ne oldu? Her cevap, yeni bir sorunun doğmasına sebep oldu. Bilgi, beni doyurmak yerine artık daha da aç hale getiren bir zehir gibiydi. Öğrenmeye âşık olan bana, anlamdan öte hissetmek mi çare? Acıları unutmak amacıyla evrenin sırrını öğrenmek insanı rahatlatıyor, ama çözülmüş bir sırrın üzüntüsü var üstümde. Durduramıyorum, içim sızım sızım sızlıyor; öyle derin, öyle inatçı ki, sanki her nefes aldığımda içimde bir yara daha açılıyor. Bu boşluk, bu sızı, tüm benliğimi sarıyor, her nefes alışımda biraz daha derinleşiyor..."
Araf'taki Sızı ruhunun derinliklerinde kaybolmuş Feride'nin yolculuğunu anlatıyor. Feride hayatın belirsizlikleriyle mücadele ederken her adımında, onu hem geçmişine hem de geleceğine bağlayan görünmez iplikler çözülmeye başlar. Babasıyla arasındaki güçlü fakat karmaşık bağ, Feride'yi kendi benliğini yeniden keşfetmeye ve kaderinin rotasını değiştirmeye iter. Zamansız duyguların ve saklı gerçeklerin iç içe geçtiği bu kısa öykü, okuyucuyu sevginin, kaybın ve umutların derin sularında sürükleyici bir serüvene davet ediyor.
Gerçek ile hayalin, hayat ile ölümün ince çizgisinde, bir ruhun beklediği yerde...
