Belli bir zamana ait olamayan, yerini yurdunu kendine çevirdiği aynayla bulmaya çalışan öykülerin, hayata dâhil ama ondan olabildiğince uzağa kaçmaya çalışan yüzü Ayna Ayna Söyleme Bana.
Her öyküde yeni bir hayata sanki aynı ruhun, kendine beden arayan kayıp kimliği dile geliyor. Birbirine sımsıkı tutunan ama birbirleriyle karşılaştıklarında olabildiğince uzağa kaçmaya çalışan…
Sımsıkı tutacakken aslında dokunacak kadar bile yaklaşmamış olduğunuzu hissettiriyor her biri. Esin Jale Kuzgun, yanından geçip gittiğimiz ve bazen dikkatle baktığımızı sandığımızda bile görmezden gelebildiğimiz hayatların arasında geziniyor. Bunu yaparken de okuru, zamanda ve mekanda tekinsiz bir yolculuğa çekiyor. Okur kaçtıkça aslında tüm bu hayatlara ne kadar ait olduğunu fark ettiğinde ise öykülerdeki başkarakterlerden biri oluveriyor.
Yazarın yarattığı karakter öykünün son bulmasıyla tarihe karışırken Ayna Ayna Söyleme Bana’da hayatta kalmaya ve ona sımsıkı tutunmaya devam ediyorlar. Her karakter bir sokak arasından, birbirine eklemli öykülerin arasından bir anda çıkıp bir şeyler söylemeye devam ediyor. Yalın olduğu kadar derinlikli anlatımıyla farklı bir dünyaya ve kendine hem de bir aynayla bakmaya cesareti olanlara seslenen öyküler, zamanın bir yerinde hatta yanı başımızda olan bitenlere dair soluksuz okuma vadeden bir keşfin de başlangıcı. Üstelik devamı gelecek…
