Bir kız çocuğunun dünyayı anlamlandırma serüveninde baba, yalnızca bir otorite figürü değil dilin, güvenin ve varoluşun kök saldığı ilk sağlam zemindir. Peki bu zemin sarsıldığında, araya aşılmaz mesafeler ve "seçilmemiş ayrılıklar" girdiğinde geriye ne kalır?
Dr. Muhammet Fatih Doğan, Babasız Kızlar: Büyük Patlamadan Günümüze adlı bu eserde, salt fiziksel bir yokluğun ötesine geçerek babasızlığın anatomisini evrensel bir perspektifle masaya yatırıyor. İnsan gelişiminden toplumsal yapılara, nörobilimin sunduğu bulgulardan varoluşsal felsefeye uzanan geniş ve uluslararası bir yelpazede "hayalet bir babanın" kızları üzerindeki yapısal, bilişsel ve simgesel etkilerini derinlemesine inceliyor.
Bu kitap, tesellilerin mevcudiyetin yerini asla alamayacağı gerçeğiyle her gün yeniden yüzleşen, içlerindeki o karanlık ve derin boşluğa rağmen kızları için sarsılmaz bir anlam adası olmaya çabalayan babaların sessiz mücadelesine ayna tutuyor. Aynı zamanda, babasının yokluğunu kimliğinin sessiz bir parçası hâline getiren kızların görünmez yaralarını anlamak ve sarmak için sağlam bir felsefi ve pedagojik zemin sunuyor.
Hem titiz bir akademik araştırmanın nesnelliğini hem de kızlarına mesafelerin ötesinden tutunmaya çalışan babaların derin hüznünü barındıran bu eser; sevginin, sınırların ve yokluğun ortasında filizlenen o kopmaz bağın sarsıcı bir manifestosudur.
