Her yazının bir nedeni vardır. Kimi öfkesini yazarak dindirir, kimi özlemini, kimi de içindeki sessiz çığlığı kelimelere döker. Ben bu kitabı, unutulan insanı hatırlatmak için yazdım. Çünkü çağımızda insan, hem kalabalıkların ortasında yalnız kaldı, hem de sahip olduk- larının farkında olmadan yaşamayı bir alışkanlık haline getirdi. Bir gün çevreme baktım; herkes bir şeyin peşindeydi ama kimse ne ara- dığını bilmiyordu. Kimisi mutluluğu parada, kimisi sevgiyi sanal dünyada, kimisi huzuru başkalarının onayında arıyordu. Fakat hiç kimse kendi içine bakmıyordu. Oysa insanın kaybettiği şey dışarıda değil, kendi içinde saklıydı. Bu fark ediş, kalemime dokundu. Yazmak, benim için bir sığınak, bir dua, bir hatırlayış oldu. Bu kitap; öfkesini sevgiyle, kırgınlığını sabırla, yorgunluğunu şükürle dönüştürmek isteyen herkes için yazıldı. Çünkü inanıyorum ki; her kalbin içinde yeniden doğmayı bekleyen bir iyilik vardır.
