Ahmet Nâci’nin romanlarının yayımında temaya uygun bir sunum ifadesi konulmakta ısrar edildiği görülür. Bu çalışma içerisine dâhil ettiğimiz Bir Aşüftenin Jurnali eserinin sunumundaki “günahkâr kitap” ibaresi böyle bir çabanın farklı bir görünümüdür. Aslında günahkâr kitap ifadesi yazarın romanlarının hepsini kapsar niteliktedir. Çünkü bu kitapların geneline bakıldığında bir toplum veya bireyde günahkârlık algısı olan haz ve keyfin tamamı veya bir kısmını karşılamada kişinin kendi kültürünün kabul ettiği sınırların zorlanması hatta dışına bile çıkılması arzusunun yürürlüğe konmasıdır.
Dolayısıyla günahkâr kitap sunumu aslında Ahmed Nâci’nin bütün romanlarını içine alacak kapsamda bir ifadedir. Bu romanların günahkâr kitap ifadeleriyle sunulmasının en önemli nedeni Bir Aşüftenin Jurnali romanının iç kapağına konulan “İki güne kadar forması kalmaz, acele ediniz” ifadesindeki satma arzusu gibi görünmektedir.
Bu noktada şimdilerde bile bizleri şaşırtan ise çokça satılmak istenilen bu romanlara günahkâr kitap veya “hassas romanlardan sunum” ifadeleri konularak okuru çekme motivasyonunun keşfedilmesi ve bunun açığa vurulmasıdır. Bu da okuyucunun, haz ve keyif elde etmede, yasa ve yasağı zorlamanın ve bunları ihlal etmenin tetikleyici bir rol oynadığının keşfinin ta 1910’lu yıllara kadar uzandığını gösterir.
