Bilim, son iki yüzyılda modern dünyanın en etkili bilgi ve güç kaynaklarından biri oldu. Bu başarı, zamanla “bilimcilik” adı verilen bir tutumun da yaygınlaşmasına yol açtı. Bilimciler, bilimi yüceltirken; din, ahlâk, sanat ve felsefe gibi alanları ya bilimin ışığında yeniden değerlendirmeye ya da yok saymaya yöneldiler.
Alper Gürkan’ın Bir Sınır İhlali: Bilim, Bilimcilik ve Din adlı çalışması, bilimin yapısını ve meşru sınırlarını sorgularken, bu sınırları ihlal eden bilimci iddiaları mercek altına alıyor. Kitap, bilimin temelde “nasıl” sorusuna cevap aradığını; “neden” ve “ne için” sorularınınsa insanın anlam, değer ve inanç dünyasına ait olduğunu ortaya koyuyor.
Üç ana bölümden oluşan eser, önce bilimi yapısı, yöntemi ve tarihsel gelişimi içinde ele alıyor; ardından bilimciliği, felsefî kökenleri ve ideolojik işlevleriyle birlikte tartışıyor. Son bölümdeyse bilimcilerin dine yönelik indirgemeci yaklaşımlarını tartışarak, bilimin dinin alanına müdahale girişiminin neden temelsiz olduğunu gösteriyor.
Bu kitap, bilimi ne küçümseyen ne de kutsayan, eleştirel ve dengeli bir bakış arayan okurlar için güçlü bir çerçeve sunuyor. Bilim felsefesinin temel sorunlarından yola çıkarak, bilim, din ve felsefe arasındaki gerilimi resmediyor ve modern dünyada insan olmanın anlamını yeniden düşünmeye davet ediyor.
