Bohçacı Kadın, 1913’te yayımlanmış bir roman. Yazarı Ahmed Reşad gibi o da unutulmuşlar arasında. Kitap, yüz on yıldan fazla bir zaman sonra okurla yeniden buluşturuluyor. Bohçacı Kadın, hem yazıldığı dönemin zihniyetini, sosyal ve kültürel ortamını, insan ilişkilerini yansıtması hem de roman formunun algılanışına ilişkin kabulleri içermesi yönünden dikkat çekici bir metin. Romanda köşklerde yaşayan ve ticaretle uğraşan hovarda zenginlerle onların yozluklarına hayatta kalmak için alet olan ve katlanan yoksulların birbirini kesen ilişkileri sergileniyor. Ölüm, ölü, mezar gibi sert ve katı varlık alanları soyutlanıp dolayımlanıyor. Sevilenin kaybıyla belirginleşen melankoli ve ihtiras, şehvet, aldatma ile biçimden biçime giren aşk, kişilerin ilişkiler içinde nasıl oluştuğuna ilişkin bir düşünme alanı açıyor. Kadınların ve erkeklerin aşka ve ilişkilere, farklı yaklaşımları, dönemin zihniyetini yansıtmakla birlikte, günümüze de uzanıyor. Duyum, algı ve düşüncelerin doğrudan verilmediği; farklı anlatım ve tonlamalarla biçimsel olarak ortaya konduğu Bohçacı Kadın, yayımlandığı dönemde, roman formunu zorlayan bir roman olarak belirginleşiyor.
Rastladığım alçaklıklar ve kötülükler, durum ve fiilleri böylece hikâye tarzında tasvir ile ibret verici bir eser gösterebilmek ve bu sûretle nice yakışıksız davranışlara insanların dikkatini çekerek, bu gibi kötü durumlardan ibret dersi çıkararak nefret ettirmeye karar verdim. Tabii bir ahlâk kitabı vücuda getiremezdim! (Ahmed Reşad)
