Sınıflarımız ham elmas dolu. Ama çoğu zaman taşa değil, üzerindeki toza bakıyoruz: karnedeki nota, sıradaki oturuşa, dosyaya yazılmış tek bir sıfata. Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, eğitimin hedefine yetkin ve erdemli insanı koydu. Peki bu hedef, yarın sabah yirmi dokuz çocuğun karşısına geçen öğretmen için ne anlama geliyor? Akşam çocuğuna "kaç aldın?" diye soran anne baba için? Okulun iklimini kuran yönetici için? Bu kitap modeli yeniden anlatmıyor. Onu uygulanabilir hâle getiriyor. Kitabın merkezinde altı adımlı C.E.V.H.E.R. modeli var: Çocuğu Gör, Eğilimini Keşfet, Verimli Ortam Oluştur, Hayata Hazırla, Erdemle Güçlendir, Rehber Ol. Her bölüm, MAARİF rehberiyle kapanıyor — Merak Et, Anla, Amel Et, Rol Al, İz Bırak, Fark Yarat — ve okuru okumaktan yapmaya geçiriyor. Kitapta ayrıca dokuz çocuğun hikâyesi var. Hiçbirinde mucize yok; hepsinde uygulanabilir bir adım var. Son bölümde ise köklerimizden on üç insan: Mimar Sinan'dan Aziz Sancar'a, Yunus Emre'den Canan Dağdeviren'e, hepsi zorluğun içinden geçmiş ve sahip olduğunu kendinde tutmamış isimler. Görmediğiniz cevheri işleyemezsiniz. Her cevher, doğru ellerde mücevhere dönüşür.
