Mevzû hadisler halkın İslâm’ı yanlış anlamasına sebep olmuştur. “Dünya sevgisi her türlü günahın başıdır”, “Eğer kadınlar olmasaydı, Allah’a hakkıyla kulluk edilirdi”, “Süratli yürüyüş müminin heybetini mahveder” şeklindeki sözler kendilerine hadis diye anlatılan müslümanlar, bunların tesir ve telkiniyle dünyayı bir tarafa atmışlar, Allah’a giden yolda birer engeldir, anlayışıyla mal, mülk, evlat ve iyâli terk ve ihmal etmişlerdir. Netice, akılsızlar dünya ile alakalarını kesmek için aç- susuz kalmışlar, niceleri Allah’ın helâl ve mübah kıldığı şeyleri nefislerine haram etmişler; niceleri çoluk-çocuğunu sefalet ve perişanlığın kucağına terk etmişler ve nice zavallılar da- Allah’a olan vazifelerini ifa etmeye engel olur anlayışıyla- hanımlarının kendi üzerlerindeki haklarını hesaba katmaksızın onları ne dul ne de evli denecek bir halde kalmaya mahkûm etmişlerdir. Bu Karışıklıktan Çıkış Yolu Nedir? Bilindiği gibi bu çağda dahi dünya üzerinde Müslüman olduğunu söyleyen yüz milyonlarca insan bulunmaktadır. Bu insanların inanç farklılıkları göstermelerinin, birbirleriyle kardeş müminler olmaları gerekirken tam aksine, inanç mücadeleleri içinde olmalarının yegâne sebebi, ellerinde mevcut olan tahrif edilmemiş Kur’an’ı rehber edinecekleri yerde “Kur’an’ın yanına bunlar da Kur’an gibidir hatta Kur’an’ı nesh edebilecek güçtedir/hükmünü kaldırabilecek güçtedir” diye iddia ettikleri rivayetlerdir. Zira Şiî yahut Vahhabî dâhil olmak üzere her grup kendi keyfine göre bir din anlayışı sergilemekte ve kendine gerekçe olarak elindeki rivayetleri delil göstermektedir. Hâlbuki rivayetleri bir tarafa bırakıp yalnız Kur’an’ı rehber edinselerdi, kolayca bir inanç birliği meydana getirebilirlerdi. Zira Kur’an’da ne çelişki ne de eğrilik vardır. O öyle bir kitaptır ki içinde bütün misaller mevcut olduğu gibi kolay anlaşılır, bâtıni öğreti ihtiva etmeyen açık bir kitaptır. Ona yapışan yolunu asla şaşırmaz. O urvet’ül-vüskadır, onun kopması mümkün değildir.“Allah, rızasını gözeteni onunla (Kur’an’la) esenlik yollarına ulaştırır; onları buyruğu gereği karanlıklardan aydınlığa çıkarır ve onları doğru yola ulaştırır.” (Mâide, 16)
