Paladyum İstanbul'un Kalbindeki Sır Leigh Turner | FENİKS KİTAP

Çöplüğün Generali

Name: Çöplüğün Generali
Author: Oya Baydar
ISBN: 9789750742163

Oya Baydar | CAN YAYINLARI

33 yorum

Oya Baydar’ın yeni romanı Çöplüğün Generali, hayalî bir ülkede geçiyor. Okurumuza bir hayli tanıdık gelecek bu ülkede, günün birinde, çöplüklerde, boş arazilerde gömülüp bırakılmış bombalar, mermiler bulunmaya başlar. Bu durum giderek bir yazarın dikkatini çeker ve yazar bu konunun çevresinde bir roman yazmaya koyulur. Ne var ki romanını tamamlayamadan kaybolacaktır. Bundan sonrası, Çöplüğün Generali’nin sayfalarında.

Son zamanlarda okuduğunuz en çarpıcı, en şaşırtıcı romanlardan biri olacak Çöplüğün Generali. Son sayfasına kadar nefes nefese okuyacağınız kitap sizi, politika, şiddet, bilim, ordu ve sivillerin dünyası, toplumsal bellek, unutmak-hatırlamak konuları üzerinde bir kere daha düşünmeye zorluyor. Oya Baydar, insan haklarına, barışa, insanî olan her şeye yöneltilmiş evrensel şiddete son derece zarif bir yapıtla karşı çıkıyor.
Gizle Tümünü Göster

Liste Fiyatı: 450,00TL

Yayın Tarihi: 05.11.2015

ISBN: 9789750742163

Dil: TÜRKÇE

Sayfa Sayısı: 264

Cilt Tipi: Karton Kapak

Kağıt Cinsi: Kitap Kağıdı

Boyut: 13 x 19.5 cm

Bu üründen 816 adet satın alındı.

İlgili Kategoriler:

Kitap Edebiyat Roman (Yerli)

Kitapyurdu Fiyatı:

306,00TL

Kazanacağınız Puan: 462

SATIŞ VAR (Geçici Olarak Temin Edilemiyor)

21 kişi

2 kişi

46 kişi

Jose Rodrigues Dos Santos - PEGASUS YAYINLARI

Yazar Hakkında

83 kişi takip ediyor

Oya Baydar

Özgeçmişi

OYA BAYDAR, 1940’ta İstanbul’da doğdu. Notre Dame de Sion Fransız Kız Lisesi’nin son sınıfında yazdığı Allah Çocukları Unuttu adlı gençlik romanı nedeniyle neredeyse okuldan atılıyordu. 1964’te İÜ Sosyoloji Bölümü’nü bitirdi. Aynı yıl bu bölüme asistan olarak girdi. “Türkiye’de İşçi Sınıfının Doğuşu” konulu doktora tezinin Üniversite Profesörler Kurulu tarafından iki kez reddedilmesi üzerine öğrenciler olayı protesto için rektörlüğü işgal ettiler. Bu olay üniversiteden ayrılmasına yol açtı. Daha sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi’ne sosyoloji asistanı olarak girdi. 1971’deki 12 Mart Askerî Müdahalesi sırasında, TİP ve TÖS üyesi olarak sosyalist kimliği nedeniyle tutuklandı ve üniversiteden ayrıldı. Yeni Ortam, Politika gazetelerinde köşe yazar-lığı yaptı. 12 Eylül sırasında yurtdışına çıktı. 1992’ye kadar 12 yıl Almanya’da sürgünde kaldı. Burada, sosyalist sistemin çöküş sürecini yakından yaşadı. 1991’de yazdığı Elveda Alyoşa adlı öykü kitabıyla Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, 1993 yılında da Kedi Mektupları adlı romanıyla Yunus Nadi Roman Ödülü’nü aldı. Türkiye’ye dönüşünde Tarih Vakfı ve Kültür Bakanlığı’nın ortak yayını olan İstanbul Ansiklopedisi’nde redaktör ve Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi’nde genel yayın yönetmeni olarak çalıştı. Sıcak Külleri Kaldı romanıyla 2001 yılı Orhan Kemal Roman Armağanı’nı, Erguvan Kapısı’yla da 2004 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü’nü aldı. Romanları 38 dilde yayımlandı. Hiçbiryer’e Dönüş’le 2011 Carical Akdeniz Kültürü Edebiyat Ödülü’nü, Sıcak Külleri Kaldı ile 2016 FransaTürkiye Edebiyat Ödülü’nü kazandı.

Kitapyurdu.com'da kayıtlı 25 eseri vardır.

En yaygın eserleri:

• Hatırlamanın ve Unutuşun Kitabı • Sıcak Külleri Kaldı (Ciltsiz) • Hiçbiryer'e Dönüş

Gizle Devamını Göster

Tüm Eserlerini Göster

Hatırlamanın ve Unutuşun Kitabı 236,06TL

Sıcak Külleri Kaldı (Ciltsiz) 561,88TL

Hiçbiryer'e Dönüş 304,50TL

Erguvan Kapısı 562,92TL

Elveda Alyoşa 221,13TL

Kedi Mektupları 293,48TL

Yazarlarevi Cinayeti 383,03TL

Bir Dönem İki Kadın 481,69TL

Surönü Diyalogları 149,99TL

Kayıp Söz 527,80TL

Benim Canım Acımaz Zihnine Hakim Ol ve İmkansıza Meydan Oku David Goggins PEGASUS YAYINLARI

Mehmet Utku Yıldırım

Çöplüğün Generali

11.09.2020

Oya Baydar'a başlamak için yanlış bir tercih sanırım. Bir yazarı okumaya başlamadan önce bütün kitaplarını toplamaya çalışıyorum, çok seversem diğer kitapları da elimde olsun. Çöplüğün Generali'ni edinince eksik kalmadı ama dediğim gibi, yanlış bir tercih. Pek başarılı bulamadım. Dönem romanı olduğu her sayfasında hissediliyor ve anlatıyı açan, açmaya çalışan da diyebiliriz, yöntemler başarısız. Şu haliyle haber derlemesi gibi bir özelliği var. Anlattığı mevzu gerçekten önemli tabii, her gün attığımız çığlıkların duyulması gerekiyor, orası tamam ama benzer bir yarayı ele alan, yazarlığını pek sevmediğim Emrah Serbes'in Üst Kattaki Terörist nam, bu romanın otuzda biri hacmindeki öyküsünde çok daha derin bir dünya yaratılıyor, dört dörtlük. Bunun anlatım biçimine bir tık daha özen gösterilseymiş keşke. Zannediyorum ki bu gömdüğüm ikinci kitap olacak, zira edebiyatımıza değer katacak pek bir şey bulamadım. Roman içinde roman; ilk bölümde birbiriyle bağlantılı birçok insanın yaşadığı facialara hiçbirimiz yabancı değiliz. Ergenekon olaylarına benzeyen hadiseler büyük çaplı bir distopya yaratıyor; topraktan çıkan silahlar, bombalar, mermiler birçok insanın hayatını altüst ediyor. Alt sınıfın bin bir çile çeken insanı, devletin çarklarıyla da boğuşuyor bu yüzden. Bir anda ortadan kaybolan oğlunu arayan annenin yaşadıkları çok acı mesela, oğlan fabrikada işe giriyor ve ne yaşadıysa psikolojisi bozulunca çıkıyor oradan, sonra fabrikadan arkadaşları dediği tipler gelip alıyorlar bunu. Gerisi bilinmiyor. Anne fabrikanın arkasında bir çukurun başında soğuktan donuyor, çöp kamyonuna atıyorlar. Ağır bir gerçekçilik. ASELSAN'da çalışan mühendislerin intiharı birçok soru işareti taşıyor hâlâ, buna paralel. Bombalar... Çöp toplayan çocukların kopan uzuvları, kodaman ailelerde yetişen çocukların ölümü, hepsi bir. Terör sınıf ayrımı yapmadan herkesi vuruyor, bu mesaj da güzel. Depolar silahlarla doluyor, devletin üst kademelerinde dönen katakulliler sivillerin başına bela oluyor ister istemez. Bütün bunlar o dönemde yaşayan bir yazar tarafından kaleme alınıyor, bölüm bölüm. Her bölümde ayrı bir trajedi var, yazar her bölümden sonra öz eleştiri yapıyor ve yazdıklarını inceliyor. Bu fikir enteresan olsa da yeni değil, yine de yaratım sürecini irdelediğinden dikkat çekici. İkinci ana bölümde bir psikolog, bir gazeteci ve bir jeolog var. Tabii bu anlatılan trajedilerin üzerinden yıllar geçmiş, yaklaşık 70 yıl kadar. Her şey unutulmuş, o döneme dair pek bir belge yok, insanlar bu silahların çiçek gibi açtığı bölgedeki deprem süslü patlamayı -kanıt bırakmama operasyonu- unutmuş. Psikolog kardeşimiz katılacağı bir konferansa gitmek üzere hava alanına doğru yol alırken kayboluyor ve etrafı tellerle çevrili bir bölgeye geliyor. Bir şeylerden işkillenip arkadaşlarına mevzuyu anlatıyor ve oranın haritalarda dahi yer almadığı anlaşılıyor. Her yerden, hafızalardan bile silinmiş bir alan. O bölgeye gidiyorlar, psikolog bir siluet görüyor uzaklardan. Oraya tek başına gittiğinde siluetin general üniformalı yaşlı bir adam olduğu ortaya çıkıyor, ilk bölümde kolunu kaybeden çöp toplayıcısı. Parçalı roman bu çöpçü amcada, metnin psikoloğa ulaşmasını sağladıktan sonra adamı alanın ortasına dek götürüyor. Unutmamış, unutmayacak bir topluluk yaşıyor o bölgede, toplumsal hafıza kaybına uğramamış insanlar. Üfürükten bir son: Psikologta vertigo var, adam uçurumun kenarında başı döndüğünden düşüyor gibi oluyor, orada bitiyor metin. Düşüyordur herhalde. Kabaca böyle. Benim mantığıma uymayan bir iki şey var, onları anlatıp bitireceğim. İkinci bölümde teknoloji çok ilerlemiş tabii, 70 yıllık bir aradan bahsediyoruz. Psikologun ele geçirdiği ilk metindeki kelimelerin artık pek kullanılmadığından, dilin eskidiğinden bahsediliyor. 70 yıl böyle bir şey için az bir süre ki bizim üç kafadarın konuşurken kullandıkları kelimeler açıkçası 70 yıl öncesinin kelimelerinden pek farklı değil. Toplumsal hafıza kaybı dedik, tamam. Çatısı pek iyi kurulmadığı halde -Üç Maymun Virüsü diye bir nane üretilmiş, H2M3 virüsü, bu unutturmuş olayları ama virüsün hangi şartlar altında nasıl yaratıldığı tam bir muamma, alegorik bir hadise olarak görsek de metnin gerçekçiliğinin yanında sırıtıyor bu alegori- olabilir dedik, geçtik. Dili de unuttursa o zaman diyaloglar neden sırıtmıyor? Buradan açık verildi. İkincisini zaten anlatmış oldum, virüs muhabbeti. Çok havada. Distopik roman olarak edebiyatımız açısından önemli, denenmiş en azından. Konusu da mühim, unutursak yüreğimiz kurusun. Onun dışında çok bir beklentiyle yaklaşmamak lazım. Okuduğunuza pişman olmazsınız ama daha iyi bir kitap olduğunu düşünüyorsanız elinizde, onu değerlendirin derim. Gizle Devamını Göster

Yorumlar

33 yorum

HacerSC

15.03.2025

"Gördüklerini görmezden gelmek bu toplumda erdem sayılan bir alışkanlık" Adı olmayan bir ülkede bilinmeyen bir zamanda meydana gelen patlamalar etrafta bulunan silahlar ve mermiler... Bu durum yazarın dikkatini çeker ve farkındalığı arttırmak adına bu konu üzerinde kitap yazmaya başlar. Ancak kitabını sonlandıramadan ortadan kaybolur. Kitabın ortasına kadar aynı karakteri ikinci kez okumuyoruz. Hatta sonra o karakterlerden bir daha bahsedilmiyor bile. Ve karakterler bize isimleriyle değil meslekleriyle uğraşlarıyla veriliyor. Ahmet değil de yazar, Ayşe değil de doktor gibi. Yazarın Notu kısımlarında verilen sosyal mesajlar ve karakterlere dair düşünceler ile aslında yazar bazı sonuçları biz okuyuculara bırakıyor. 16 yıl önce yazılmış yarı ütopik bu kitabı okurken şimdiki zamanla arasında benzerlikler bulunması insanı oldukça ürkütüyor. Gizle Devamını Göster

Silan Gokmen

29.06.2022

Günümüzü anlatabilen tamamen bir Oya haydar klasiği

meriyen

20.07.2021

Kitabı gerçekten çok beğendim olumsuz eleştirenler haksızlık etmiş.

Yürek Çağrısı

03.06.2016

Roman hayali bir ülkede geçiyor ama Oya Baydar; "hayal sana diyorum Türkiye sen anla" demiş... Bu kadar yeterli sanırım.

Kayardı huzur

25.05.2024

bir dönemi ilginç bağlantılar keyifli anlatımlar düşündüren sorgulayan bir eser

Canan Gengönül

10.05.2022

Mükemmel bir kitap okudum

aural

30.05.2017

Kitabın yarısına kadar pek anlamlandıramadan gelmiş olsam da devamı akıcıydı. Doğrusu çok keyif alamadım.

e_c

22.02.2016

Oya Baydar'ı bu kitabıyla tanıdım ve beğenerek okudum.

Lawyer-65

22.02.2024

Sosyal bir gerçekliği güzel bir anlatıyla okura sunmuş yazar. Oya BAYDAR, okunması gereken bir yazar.

manesov

14.08.2021

çok çok başarılı bir anlatı. okunması gereken bir roman.

Hakan Düzenli

07.01.2017

İnanılmaz bir tarzda yazılmış,son bölümlerinde neredeyse hikaye distopyaya dönüşüyor. Komplo teorilerine inanmam ama bu hikaye bana oldukça inandırıcı geldi.

Abdullah Yılmaz

09.12.2015

Basit ama çarpıcı gelecekte geçmiş Türkiye sini yaşıyorsunuz ve bu kadar tesadüf ölümü dedirtiyor

Son Gezdikleriniz

Sepetim

Çöplüğün Generali

Onaylı Yorumlar

Yorumlar