Destanlar, bir milletin manevi değerleri, yaşam tarzlarıyla ahlaki yönelimlerinin bir bütünü olduğundan, gelenek, görenek ve inanç pratiklerinden önemli izler taşır. Eski Türk destanlarının bugün elimizde bulunan parçaları çeşitli kaynaklardan derlenmiştir. Bunlardan bir kısmı, Türk araştırıcılar tarafından, doğrudan doğruya halk dilinde hâlâ yaşayan destanların derlenip yazılmasıyla elde edilmiş, bir kısmı ise eski Çin, Arap, İran ve Batı kaynaklarında bulunmuştur. Dünyada en eski epik destan geleneği Türklere aittir. Bir edebî tür olarak destan, zamanla gerçek anlamını yitirmiş, gerek âşık gerekse divan edebiyatında biçim ve içerik bakımından farklı yeni türlerin ortaya çıkmasına vesile olmuştur. Destan, Anadolu’da âşıklar tarafından söylenen ulusal bir nazım biçiminin de adıdır. Âşık tarzı şiirin bir türü olan destanlarda âşıklar savaşları, doğal afetleri, yaşadıkları olayları, çevreyi, başlarından geçenleri dile getirirler. Destanlar bir toplum için büyük önem göstermelerine karşın en az işlenen edebî konulardandır. Kitap bütünlüğünde destan konusunu ele alan yayınların sayısı parmakla gösterilecek kadar azdır. Bu yayınların az bulunuşu sadece Türk destanlarını ele alışları, destan türü hakkında genel bilgiye ve dünya destanlarına yer verilmeyişi, halk şiirinde destan konusunun ayrı tutulması gibi nedenlerle böyle bir çalışma yapma gereğini duyarak Destan Kültürü ve Türk Destanları adlı bu kitabı hazırladık. Türk edebiyatı ile yakından ilgilenenlere yararlı olacağına inandığımız bu kitabımızda destan konusunu bütün yönleriyle verdiğimize inanmaktayız.
