Çocukların kurallara ihtiyacı var çünkü sosyal medya uygulamaları ve oyun şirketleri, ürünlerini mümkün olduğunca bağımlılık yapıcı hâle getirmek için milyarlarca dolar harcıyor. Çocuklar, henüz olgun bir öz denetim geliştirmemiş oldukları için bu teknikler karşısında özellikle hassastır. Ergenlik döneminde arkadaşlık ve statü her şeyden önemli hâle gelir; bu da uygulamalardan uzak durmayı daha da zorlaştırır. Sosyal medya şirketlerinin algoritmalara yatırım yapmalarının çok basit bir nedeni var: Kullanıcılar uygulamada ne kadar çok vakit geçirirse şirketler o kadar çok para kazanır. Ve eğer kullanıcıyı küçük yaşta kapabilirlerse o kişinin yaşamı boyunca üzerinden elde edecekleri kazanç çok daha fazla olacaktır. Ergenlerin aşağı yukarı yarısının “neredeyse sürekli” çevrim içi olduklarını söylemelerinin nedeni bu olabilir. Bedel olarak ise akıllı telefonların yaygınlaştığı 2012’den itibaren çocuk ve ergenlerde sürekli artan depresyon oranları gösterilebilir.
Anne babaların çocuklarını çevrim içi ortamda korumakla ilgili tüm yükü üstlenmelerinin beklenmesi, zor ve stresli olmasının yanı sıra tamamen haksızlıktır. Çocukların okuma yazma öğrenir öğrenmez sosyal medya hesabı açabilmesi, 18 yaşında olduklarını belirten bir butona basitçe tıklayarak her tür siteye erişebilmesi ve kim olduğu bilinmeyen yetişkinlerin sosyal medya sitelerinde çocuklarla kolayca iletişime geçebilmesi akla mantığa sığmıyor. Bu yüzden yasalar mutlaka değişmeli -ama bu yakın zamanda olacak gibi görünmüyor- iş ebeveynlere düşüyor.
