“Edebiyat türlerinin kesin tanımı yapılan ve her türün belli kurallara uymak zorunda olduğu ilkesine inanılan dönemlerde, edebiyat ürünlerini bu kuralların ışığında değerlendirmek doğaldı. (...) Tür kavramının sarsıldığı, tür sınırlarının sürekli çiğnendiği, hatta silindiği çağımızda, edebiyat eleştirisi hangi ilkelere dayanmalıdır?” sorusundan yola çıkan Bayrav edebiyat eleştirisine dilbilimsel bir pencereden bakarak, eleştiride günümüze değin tartışılan kimi farklı yöntem arayışlarını ve edebiyattaki eleştiri sorunlarını irdeler.
Dilbilimsel Edebiyat Eleştirisi yazarının farklı dönemlerinde Dilbilim Dergisi’nde yayınlanmış olan makalelerinden oluşmakta,. Yazıları yanyana getiren onların edebiyata, edebiyat metnine bakış açılarının ortaklığı; yazınsal metnin çözümlenmesinde kullanılan yöntemleri belirleyen yaklaşımlar olarak yapısalcılık ve göstergebilim yazıların başat konusu.
Bireyin kendi yaşam deneyimleri ve yazınsal donanımları da yazınsal metnin yeniden anlamlandırılmasını belirleyen başat etkenlerden olsa da, okurun keyfi eleştirinin dışına çıkabilmesi, böylesi sınırları aşabilmesi için, yazınsal metne nasıl bakılabileceğine ilişkin ipuçları sunar Bayrav bu kitabında. Kitabın bilimsel çalışmalarda, eğitimde kullanılabileceği gibi kitap bireysel okumalarda da okura yeni ufuklar açacaktır.
