Üzerinden bir buçuk asır geçmiş olmasına rağmen Divan Edebiyatı ile ilgili görüş ve düşünceler, bir türlü aynı noktalarda toplanamıyor. Tersine en durgun ortamlarda bile söz ona gelip dayanınca Azımsanmayacak bir hareketlilik göze çarpıyor.
Bütün bir şiir geleneğini ters yüz eden Orhan Veli, ahir ömründe “ben Divan şiirini çok beğeniyorum. Divan şiirinden sonra bugüne kadar da Türkiye'de şiir yazılmadığını zannediyorum.” Diyebildiğine göre, bu edebiyatın neden bu kadar tartışmaya yol açtığını dikkatle irdelemek gerekir.
1930-1940 yılları arasında bir on yıl boyunca yapılan tartışmaları çeşitli tasnifler içinde değerlendiren bu kapsamlı ve yetkin çalışma, kuşkusuz, tartışmayı bitirme amacı taşımamaktadır. Ancak tartışmada yer alanları ve konuyu masaya yatırarak, olayı kavramaya çalışanların zihinlerinde bir aydınlanmayı hedeflemektedir. Kimlerin, hangi kaygıları taşıdıkları, hangi niyetlerle tartışmaya katıldıkları, kimlerin hangi bileşkeleri yapabildiği, kimlerin hangi gerekçelerle hangi sonuçlara ulaşabildiği veya hangi nedenlerle hiçbir yere varamadığı da açıklık kazanmaktadır.
Ve bütün bunlardan daha da önemlisi, tartışmaların ışığında Divan Edebiyatının ne olup olmadığı konusu daha bir belirginleşmektedir.
