Kültür ve edebiyatımızın önemli birikimlerinden biri, dinî ve tasavvufî düşünce etrafında şekillenen Türk şiiridir. Bu şiir geleneğinde tevhid, ilahî aşk, Hz. Peygamber’e duyulan derin sevgi ve Ehli beyt’e bağlılık içten ve samimi bir dille ifade edilmiştir. Şiir sadece estetik bir söyleyiş değil aynı zamanda manevî hayatın ve inanç dünyasının bir yansıması olarak görülmüştür. Bu yönüyle şiirler bireyin kendini ve toplumu terbiye etmede etkili bir araç olmuştur. Yüzyıllar boyunca bu gelenek içinde pek çok şair yetişmiş ve önemli eserler verilmiştir. Bu şairlerden biri de divançe sahibi Mer‘î’dir.
Hayatı hakkında bilgiye sahip olmadığımız Mer‘î’nin Dîvânçe’si, Süleymaniye Kütüphanesi Galata Mevlevîhânesi Koleksiyonu 176 numarada kayıtlıdır. Eserin başka bir nüshası şu ana kadar tespit edilememiştir. 2016 yılında Sakarya Üniversitesi tarafından desteklenen “Galata Mevlevîhânesi Koleksiyonu’ndaki Şiir Mecmualarının Sistematik Tasnifi” adlı proje kapsamında eserin ilk beyitleri tarafımızca okunarak MESTAP’a (Şiir Mecmualarının Sistematik Tasnifi Projesi) göre tasnif edilmiştir. Eser, 2022 yılında ise “Dîvânçe (Mer‘î)” adı altında Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü’nde (TEES) tanıtılmıştır. Bu kitap ile de Dîvânçe’de yer alan şiirler üzerinde inceleme yapılarak eserin tamamı neşredilmiştir.
