Bazı acılar bize ait değildir.
Bazı suçluluklar, bizim işlemediğimiz günahların yankısıdır.
Peki ya bedenimiz, geçmişin hatırladığı her şeyi saklıyorsa?
“DNA’ya Yazılmış Günahlar”, insanın yalnızca yaşadıklarının değil; atalarından miras kalan duyguların da taşıyıcısı olduğunu anlatan çarpıcı bir eser. Epigenetik biliminin ışığında; travmaların, utançların ve bastırılmış suçların nasıl nesiller boyunca aktarılabildiğini gözler önüne seriyor.
Bu kitapta DNA, sadece biyolojik bir yapı değildir. O, tarihin sessiz arşividir. Savaşların, kayıpların, inkârların ve affedilmemiş geçmişlerin hücrelere kazınmış hâlidir. Ancak yazarın sunduğu tablo karanlıkla sınırlı değildir.
Hilmi Atasever, insanın genlerinin mahkûmu olmadığını savunur. Bilinç, farkındalık ve affetme; kaderin sabit bir yazgı değil, yeniden düzenlenen bir algoritma olduğunu gösterir. Dua, nefes ve içsel dönüşüm; yalnızca ruhu değil, hücreleri de iyileştirebilir.
“DNA’ya Yazılmış Günahlar”, bilimle maneviyatın kesiştiği noktada duran; roman gibi okunan, gerçekle yüzleştiren bir metin.
Kendi acısının kime ait olduğunu sorgulayanlar için…
Geçmişiyle barışmadan geleceğini yazamayacağını hissedenler için…
Bu kitap, insanın kendi genetik hikâyesini yeniden okuma cesaretidir.
