Yanından geçtiğim insanların kaçak bakışları hoşuma gidiyor. Artık çoğu için ayıplanacak bir ucube, bir kısmı için yoldan çıkmış Allah’ın ailesine sabır vermesi gereken bir kız çocuğu, çok azı için değişik denilebilecek, bazıları için de belki bir hastalıkla boğuşan zavallı biriyim. Kim için ne olursam olayım, tam olarak olduğum gibi birinin suretiyle yeryüzünde olmak beni ilk defa gerçek hissettiriyor. Sadece ben değil, gördüğüm her şey. Dünya daha gerçek bir dünya. Kristal gökyüzüne bakıyorum. Hatta bugün dünyanın en gerçek günü...
Zihnimizde, en gerçek hâliyle saklı duran anlar vardır. Dilediğimizde -hatta çoğu zaman dilemediğimizde- saklandıkları yerden çıkıp aynı sarsıcı gerçeklikle karşımıza dikilirler. Dünyanın En Gerçek Günü, zamanın doğrusallığını büken bu anları başlatan sözlerin izini süren öykülerden oluşuyor.
Bir yakının cenazesi, çocukluktan kalma bir yaz günü, soğuk bir muayenehane, ilk korkular, bastırılmış öfkeler, söylenememiş cümleler… Bu kitapta hayat, tam da gündelik olanın içinden, yer yer sert, yer yer sarsıcı bir açıklıkla anlatılıyor.
Arzu Uzunali, belleğin kıyısında duran bu anları güçlü bir dille görünür kılarken, okuru hem çocukluğun savunmasızlığına hem yetişkinliğin kırılgan yüzleşmelerine yaklaştırıyor. Dünyanın En Gerçek Günü, okurun kendi en gerçek anlarına dokunan, sessiz ama uzun süre yankılanan bir öykü kitabı.
