Hülegü Han’ın temellerini attığı İlhanlı Devleti’nin son büyük hükümdarı olan Ebû Saîd 1316 yılında tahta geçmiştir. Henüz çocuk yaşta tahta geçmesi sebebiyle, saltanatının ilk yıllarını Emir Çoban gibi döneme damgasını vurmuş bir şahsiyetin gölgesinde sürdürmüştür. İç karışıklıklarla dolu bir evrede hükümdar olması nedeniyle oldukça sıkıntılı bir süreç ile karşı karşıya kalmıştır. Devletin içinde bulunduğu durumlara karşı gösterdiği reaksiyonlar ve aldığı tedbirler, diğer meselelerin halledilmesi için izlediği politikalar ile var olan sorunların halledilmesi için büyük çaba sarf ettiği görülmektedir. Bu çabalar bir hanın, sahibi olduğu devleti ayakta tutma çalışmalarının bir yansımasıdır.
Â
Şehzadelik döneminde valiliğini yaptığı Horasan bölgesinde Çağatay şehzadelerinin sebep olduğu yıkımların etkileri, hükümdarlığının ilk yıllarında da devam etmiştir. Ancak Ebû Saîd, bu tehlikeyi daha fazla büyümeden engellemiştir. Bunun yanında Emir Çoban ve kendisine karşı, Emir İrencin ve Kurmişi’nin başlattığı büyük isyanla da uğraşmak zorunda kalan han, bu tehlikeyi de zorlukla da olsa bertaraf edilmiştir. İsyankâr emirlere karşı kazandığı zaferden sonra Bahadır unvanını almıştır. Ancak bu zafer en çok Emir Çoban ve ailesinin işine yaradığı gibi devletin önemli kademeleri bu aileye mensup kimseler tarafından işgal edilmiştir. İlerleyen süreçte, bu aileye karşı başlattığı iktidar mücadelesinden galip ayrılan Ebû Saîd, vakit kaybetmeden devlet işlerini düzenlemeye koyulmuştur. Dönemin genel karakteristiği olan bürokraside meydana gelen bozuklukların engellenmesi için birçok faaliyet yürütmüşse de kesin sonuca ulaşamadan 1335 yılında ölmüştür.
