Eşitsizlik Sarmalı, Türkiye’de 2000 sonrası gelir eşitsizliğinin yalnızca nicel bir sorun değil, toplumsal yapıyı dönüştüren, çok katmanlı ve süreklilik taşıyan bir süreç olarak işlediğini ortaya koyuyor. Gelir farklarının ötesine geçen bu çalışma; üretim ilişkilerindeki dönüşüm, emeğin konum kaybı, servetin yeniden dağılımı ve refah politikalarının sınırları arasında örülen bir eşitsizlik döngüsünü bütüncül bir bakışla analiz ediyor.
Gelir gruplarının toplam gelirden aldığı paylardaki dönemsel değişimleri inceleyen kitap, Türkiye’de eşitsizliğin üç temel eksen etrafında derinleştiğini gösteriyor: alt gelir gruplarının kırılgan ve istikrarsız refahı, orta sınıfın daralmasıyla belirginleşen konum kaybı ve üst gelir gruplarında devam eden servet yoğunlaşması. Bu dinamikler bir arada ele alındığında, gelir eşitsizliğinin yalnızca ekonomik bir sorun olmaktan çıkıp sınıfsal ilişkileri de dönüştüren yapısal bir yeniden yapılanmaya işaret ettiğini ortaya koyuyor.
Bu çalışma, eşitsizliği yalnızca gelir farklarının bir göstergesi olarak değil; sosyal hareketlilik, toplumsal konum farklılıkları, üretim ilişkileri ve refah devleti uygulamalarının kesişiminde şekillenen çok katmanlı bir olgu olarak ele alıyor. Türkiye’nin son yirmi yılda geçirdiği toplumsal dönüşümü anlamak isteyen herkes için analitik bir çerçeve sunuyor.
