Cumhuriyet dönemi Türk hikâyeciliğinin özgün isimlerinden biri olan Kenan Hulûsi Koray, sanat hayatı boyunca aynı çizgide kalmamış; farklı arayışlar ve yönelimler etrafında gelişen çok katmanlı bir edebi kimlik ortaya koymuştur.
Sanatının ilk döneminde fantastik anlatımın, gotik atmosferin, bilinmezlik duygusunun ve estetik kaygının ön planda olduğu hikâyeler kaleme alan Koray, Yedi Meşale hareketinin sanat merkezli anlayışı içerisinde dikkat çekmiştir. Bu dönemde onun metinlerinde gerçeklik çoğu zaman sisler arasından görünen belirsiz bir görüntü gibidir.
İkinci döneminde ise gazetecilik tecrübesinin ve hayatla kurduğu ilişkinin etkisiyle daha gerçekçi bir anlatıma yönelir. Köy, Anadolu, savaş, toplumsal yapı ve gündelik hayat, eserlerinde daha belirgin bir yer edinir. Ancak bu değişim, ilk döneminin inkârı değil; sanat anlayışının yeni bir istikamette derinleşmesidir.
Bu çalışma, Kenan Hulûsi Koray'ın hayatını, eserlerini ve edebi kişiliğini; fantastik anlatımdan toplumsal gerçekçiliğe uzanan sanat yolculuğu ekseninde ele almaktadır. Yazarın hikâye, roman, şiir ve gazetecilik faaliyetleri; döneminin edebi atmosferi ve günümüz kuramsal yaklaşımları ışığında yeniden değerlendirilmektedir.
Fantastiğin dehlizlerinden gerçeğin kıyısına uzanan bu yolculuk, aynı zamanda Kenan Hulüsi Koray'ın sanatçı kimliğinin geçirdiği değişimin hikâyesidir.
