Soğuk bir kış günü sınıfta ders işleyen öğrenciler saatlerce pencereleri açmamıştı, dışarıda buz gibi soğuk vardı.
Sınıfın havası bozulmuş, iyice kirlenmişti. İçeridekiler kötü havaya ve kokuya alışmışlar bir şey hissetmiyorlardı.
Nöbetçi öğrenci bir duyuruda bulunmak için sınıfa girince yüzünü buruşturdu, öksürdü, burnunu kapattı.
— “İçerisi çok kötü kokuyor, sınıfın havası iyice bozulmuş pencereleri açın, sınıfı havalandırın” dedi.
Sınıftakiler;— “Ne kokusu? Biz bir şey hissetmiyoruz.” Dediler.
Nöbetçi; — “Siz bu kokuya alışmışsınız, farkında değilsiniz”
Hemen pencereleri açtılar, içeriye tertemiz hava girdi, temiz havayı teneffüs eden öğrenciler çok memnun kaldılar. Mis gibi havayı ciğerlerine çektiler.
İnsan kötü gidişata öyle alışır ki, kendisi de fark edemez. Yanlışı doğru, çirkini güzel zanneder.
Gaflette olanlar da içinde bulunduğu durumu, yaşadığı yanlış hayatı doğru zannediyor. Dışarıdan bir uyarıcı onları ikaz etmezse yanlış gidişata devam ediyorlar, sonunda zarara uğruyorlar.
Bu kitap gaflette olanları ikaz edip gaflet uykusundan uyandırmak için yazıldı. Oku, gaflette isen uyan, farkına var, tedbirli davran, boş bulunma, dalgın olma, ihmal etme, aldanma, gerçekleri gör. Hakkı Hak bilip gerçekleri yaşa, batılı batıl bilip şiddetle uzaklaş.
