Gavur Memet’in Nefesleri Kesen On İkinci (son) Macerası...
Anemas zindanlarının altından denize kadar uzayan korkunç kanallardan, Ayvansaray sahiline doğru nice gizli geçitler bulunmaktadır. Gavur Memet bir yandan Lonca’da mesken tutmuş eşkiya ve kabadayılarla savaşırken öte yandan Hırvat asilzadelerinden Prens Nikola Manoloviç’in zevcesi Prenses Şima’nın, bir kemancı Çingene ile ülkesinden firar edip Osmanlı hudutlarından geçmesi üzerine, kendine has çalışma tarzıyla prensesi bulmaya ve hayatını korumaya çabalıyor..
Kahramanımızın nasıl bir cengâver olduğunu anlaşılması için Hakkı Çavuş ile konuşmasından kısa bir konuşma paylaşıyoruz:
Bütün bu hareketleri gözleriyle takip eden Hakkı Çavuş, o anda Gavur Memet’in bileklerini yakaladı:
- Ne yapıyorsun, çavuşum, diye bağırdı.
- Ne mi yapıyorum? Görüyorsun ya? Bu kancaya tırmanarak yukarı çıkmak istiyorum.
- Sen çıldırdın mı, çavuşum?
- Niçin?
- Ya kancanın ucu, takıldığı yerden kurtuluverirse?
Gavur Mehmet, bir lahza duraladı. Ellerini beline dayadı. Kaşlarını çattı.
- Haaa, bak Hakkı Çavuş, demek ben seni, taburda iken kâfi derecede pişirememişim. Öyle ise, vaktiyle unuttuğum bir dersi şimdi vereyim. Şunu unutma ki, zabıta memurluğu vazifesini kabul edenler her şeyden evvel ölümü unutmalıdır. Kalbinde ölüm korkusu taşıyan bir adam, hiçbir zaman bu işi göremez. Anladın mı? Şimdi, çekil oradan bakayım, diye mırıldandı.
Derhal kancanın sırığına yapıştı. Yukarı doğru tırmanmaya başladı.
