Bizim, her Pazar aile yemeğimiz vardır. Yine bu yemeklerden birinde oğlum bana , “anne bu yemeklerin tarifini yazsana” dedi. Benim de aklıma yattı, sevgili gelinimden büyük teşvik geldi.
Yemek yapmak benim için hem bir tutku hem de bir hobi. Ayrıca benim goblen işlemek gibi başka bir hobim daha var. Kitap konusu ortaya çıktığında goblene biraz ara verip, tarifleri yazmaya başladım.
Yemek yapmayı nereden öğrendiğime gelince, babam misafiri ve ikramı pek severdi. Dolayısıyla evimizde misafir eksik olmaz sık sık sofralar kurulurdu. Mutfakta Şayan ve Maryam hanımlar nefis yemekler yaparken onları izler, yemek yapmanın inceliklerini öğrenirdim.
Sadece yemekler değil, evimizde her zaman çeşit çeşit reçeller yapılırdı. Bu bizim için adeta bir aile geleneğiydi Anneannem, çilek reçeline meraklı idi. Henüz, Çengelköy ve Arnavutköy tarlalarına siteler inşa edilmemişti.
Mis kokulu pembe Osmanlı çilekleri ince uzun özel sepetlerde satılırdı. 100 tane Osmanlı çileğine 1 kg. şeker hesabıyla reçel yapılır, renk vermesi için bir avuç Arnavutköy çileği katılırdı. Ayrıca gül, vişne, mürdüm eriği ve kayısı reçelleri de hiç ihmal edilmezdi.
Bu duygular eşliğinde, biraz nostalji, biraz keyifle tariflerimi yazdım ve yemekleri yaptım. Sıra fotoğraflandırmaya gelince, oğlumun evindeki yemek odasını küçük bir stüdyoya dönüştürdük.
Çekimler sırasında yemekler pişirildi, müzik çalınarak yenildi, içildi. Pek keyifli günler oldu.Yazdığım tüm tarifler evinizde kolayca yapabileceğiniz, İstanbul’a has özel lezzetlerdir. Her yemekte İstanbul’un kültüründen ve çeşitliliğinden bir parça bulacaksınız.
Afiyetle ve sevdiklerinizle birlikte yemenizi dilerim.
