Büyük güçler savaşırken Türkiye hem hedef hem aktördü.
Suriye İç Savaşı bir güvenlik krizi olarak başladı. Ancak Türkiye için çok daha fazlasına dönüştü. Milyonlarca sığınmacı, sınır boyunca büyüyen DAEŞ ve YPG tehdidi, vekâlet savaşlarının yarattığı istikrarsızlık ve tüm bunların üzerinde Washington'dan Moskova'ya uzanan büyük güç rekabeti...
Komşularıyla sıfır sorun arayan Türkiye, kısa süre içinde mekik diplomasisinden revizyonist aksiyonlara, sınır ötesi harekâtlara yöneldi. Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, Barış Pınarı ve Bahar Kalkanı gibi dünya kamuoyunu şaşırtan operasyonlar değişen bir güvenlik paradigmasının yansımasıydı.
Kobani olayları, hendek çatışmaları ve 15 Temmuz darbe girişimi, güvenlik ile siyaset arasındaki sınırları yeniden çizdi. 2017 Anayasa referandumu ile birlikte karar alma mekanizmaları dönüşürken, Türkiye'nin güvenlik mimarisi de yeni bir biçim kazandı. Aynı dönemde ABD'nin YPG'ye verdiği destek, Rusya'nın Suriye sahasına doğrudan müdahalesi ve bölgesel aktörlerin rekabeti Ankara'yı yalnızca tehditlerle değil, zor tercihlerle de karşı karşıya bıraktı.
Bu kitap, Suriye İç Savaşı'nın Türkiye'yi nasıl zorladığını değil; Türkiye'nin bu baskıları nasıl yönettiğini, nasıl dönüştürdüğünü ve nasıl daha özerk bir güvenlik anlayışına yöneldiğini anlatıyor. Çünkü bazen savaşlar yalnızca sınırları değil, devletlerin güvenlik paradigmalarını da değiştirir.
"Savaşın sert gerçeklerini görmezden gelenler, düşmanı büyük bir kan dökülmesine yol açmadan silahsızlandırıp yenmenin ustaca bir yolu bulunduğunu ve savaş sanatının da bu yönde gelişmesi gerektiğini düşünebilirler. Ne kadar makul görünürse görünsün, bu ortadan kaldırılması gereken bir yanılgıdır. Çünkü savaş gibi tehlikeli bir alanda, iyi niyetten kaynaklanan hatalar en tehlikeli hatalardır."
Carl von Clausewitz, Savaş Üzerine (On War), I.Kitap Bölüm I. s. 1-2
