Bir borç dosyası neyi alabilir? Bir dükkânın raflarını, kasasını, soğutucusunu, yıllarca biriktirilmiş emeğini... Peki ya bir insanın içindeki son merhameti? Hacze Kabil, hukukla vicdanın aynı masaya oturduğu, fakat birbirinin dilini anlamakta zorlandığı karanlık ve sarsıcı bir roman.
Aras, düzeni kutsal bilen, hayatı açık ve kapalı dosyalardan ibaret görmeye çalışan bir icra avukatıdır. Onun için her borç bir satır, her eşya bir kalem, her itiraz sürecin önündeki küçük bir pürüzdür. Yanında çalışan Mert ise bu düzenin içinde kendi vicdanını nereye koyacağını bilemez. Bir haciz işlemiyle başlayan yolculuk, onları yalnızca borçluların evlerine ve dükkânlarına değil, kendi içlerindeki en çıplak yere de götürür.
Roman, yoksulluğu ajitasyona çevirmeden, hukuku kolay bir kötüye indirgemeden, insanın güçle kurduğu ilişkiyi incelikle sorgular. Aras’ın geçmişi, Mert’in tedirginliği ve karşılaştıkları insanların çaresizliği, basit bir tahsilat hikâyesini ahlaki bir gerilime dönüştürür. Soğuk tutanak diliyle sıcak insan acısı yan yana gelir; her mühür, her imza, her suskunluk ahlaki bir soruya dönüşür. Bu nedenle Hacze Kabil yalnızca bir olay romanı değil, okurun kendi adalet duygusunu da sınayan psikolojik bir yüzleşmedir.
Kayıp Hayatlar Mahkemesi dizisinin bağımsız dosyalarından biri olan Hacze Kabil, “neyin haczedilebilir olduğu” sorusunu maddi sınırların ötesine taşır. Sert, atmosferik ve vicdanı rahatsız eden bir anlatıyla okura şunu sordurur: Kanun bir şeye izin verdiğinde, insanın içindeki mahkeme de aynı kararı vermek zorunda mıdır?
