Yazdığı hikâyelerle kendine özgü bir atmosfer yaratan Memduh Şevket Esendal, büyükelçilik, müfettişlik ve milletvekilliği gibi görevler üstlenmiştir. Onun edebiyatımızdaki yerini güçlendiren hikâyelerine baktığımızda anlatıcının çatışmaya, büyük olaylara ihtiyaç duymadığını, okurun merak duygusunu çok da kamçılamadığını görürüz. Gündelik hayatta yaşanan sıradan bir olayı ele aldığı hikâyelerinde okur, kendisini birdenbire hikâyenin içinde bulur ve hikâyede, vaka bir sonuca bağlanmadan sona erer. Konusunu gündelik hayattan alan Memduh Şevket Esendal’ın hikâyelerinden oluşan Hayat Ne Tatlı adlı seçkideki hikâyelerdeki insanlar hayatta karşımıza her an çıkabilecek kişilerdir. Yaşlı insanlar, yeni evliler, memurlar, bürokratlar, siyasiler, din adamları, esnaftan insanlar yani kendi döneminin insanları onun hikâyelerinin kişileridir. Esendal, hayli sade ve tabii bir dil kullandığı hikâyelerinde daha çok gündelik hayatı yansıtmak isterken zaman zaman bürokrasi eleştirisi de yapar. Değişimleri, altüst oluşları toplumun birbirinden farklı kesimlerinden hikâye kişilerinin hayatlarından aktarılan kesitler üzerinden takip etmek mümkündür. Hayat Ne Tatlı, hikâyecinin olanı olduğu gibi anlatan, akıp giden hayata müdahale etmeyen hikâyelerinden oluşuyor.
