Fransız tarihçi Fernand Braudel, Akdeniz’i çok eski bir yol kavşağı diye betimler. Asırlardır insanlarla birlikte fikirler, dinler, yaşama sanatları ona koşmuş, tarihin altını üstüne getirip onu zenginleştirmiştir. “Anılarımızda uyumlu bir imge” diye andığı Akdeniz’in üzerindeki o ışıltılı, başka hiçbir yerde görülmeyen pırıl pırıl gökleri ve ışıl ışıl yıldızlı geceleri anlatır Braudel, Akdenizlilerin zeytin, üzüm ve buğday üzerine kurulu yaşama sanatından bahseder.
Avrupa’yı yazmayı kafama koyduğumda benim de aklımda işte bunlar vardı. Zeytin ağaçları. Şarap. Mehtabın altında ışıldayan bir balıkçı kayığı. Begonviller. Ağaçlıklı küçük bir plaza’da oturmuş, keyifle şarabını içen insanlardan yayılan şen kahkahalar… Evet, kültürü giderek daha fazla homojenleşen, yerel halkla iletişimin zor olduğu Kuzey Avrupa’yı bir yana bırakmalı, antik medeniyetlerin fısıltılarının tarihî kasabaların meydanlarında yankılandığı, köklü geleneklerin tutkuyla kutlandığı Akdeniz’i yazmalıydım. Okurları kültürel çeşitliliğiyle göz kamaştıran Akdeniz’in büyüsüne ortak edecek, Güney Avrupa’da zamansız bir yolculuğa çıkaracaktım.
Gezginleri bir mıknatıs gibi kendisine çeken bu coğrafyaya dair okuduğunuz hikayelerin karşı konulmaz büyüsüne kapılacak, yaşamın yalın mutluluğunu kutlayan, ruhu zenginleştiren bu tecrübelere siz de ortak olmak isteyeceksiniz. Gelin şimdi İber Yarımadası’nın cazibesini, Akdeniz’in sihri ve kültürel mozaiğinin yansımalarını birlikte keşfedelim. Portekiz ve İspanya, sırlarını açmaya ve gizli hazinelerini paylaşmaya hazır bir şekilde bizi bekliyor.
