Elinizdeki kitap, İkinci Dünya Savaşı yıllarında İngiltere, Hampstead Bakımevi’nde kalan çocukların gözleminden derlenmiştir. Dorothy Burlingham, ikizler üzerinde yapılan araştırmaların geleneksel yolunuz izlememiş; Anna Freud’la beraber kendilerine özgü bir yaklaşım benimseyerek ikizlik psikolojisinin farklı yönlerini ele alan zengin verilere ve sonuçlara ulaşmıştır.
Yapılan gözlemler günlük olarak ve birden fazla gözlemci tarafından kaydedilmiştir. Çalışmanın amacı, “az sayıda ikiz çocuğun yaşamlarını ve onların gelişimleriyle diğer çocukların gelişimleri arasındaki farkları açıklayan çevresel ve doğuştan gelen koşulları ayrıntılı olarak incelemek” olarak açıklanmaktadır.
Dorothy Burlingham, ikiz sahibi olma fantezilerini de ele almaktadır. Ona göre ikiz fantezileri ödipal evrede yaşanan hayal kırıklıklarına tepki olarak ortaya çıkmaktadır. Bu fanteziler, iyi bilinen iki tür gündüzdüşünün taşımaktadır: aile romantizmi ve hayvan fantezileri.
“Her şeyden önce çocuk, ikizlerin daima birbirlerinin yoldaşı olduklarını, hiçbir zaman yalnız kalmadıklarını ve tıpkı ebeveynler gibi yakın bir ikili oluşturduklarını fark edip bundan derinden etkilenebilir. Böyle bir gözlem, onda dünyanın çiftlerden oluştuğu inancını doğurabilir; kendini dışlanmış hissedebilir ve bir eksikliği olduğunu, dolayısıyla büyük bir dezavantaj içinde bulunduğunu düşünebilir. Kendi ‘tek’ oluşunu bir eksiklik durumu olarak algılayabilir ve bu durum, onun önemli bir beden parçasından yoksun bırakıldığına dair —örneğin hadım edilme kompleksi gibi— fantezilerini sahneleyebileceği bir zemin haline gelebilir. Bunun sonucunda çocuk, başka nesnelere yönelerek bu eksikliği gerçek ikameler ya da düşsel ilişkiler yoluyla telafi etmeye çalışacaktır.”
