İlahi dinler dünyada en çok inananı bulunan monoteist dinlerdir. Bu dinlerin kutsal kitapları, insanlık tarihini derinden etkilemiş, aynı zamanda kendi toplumlarını da şekillendirmişlerdir. Ancak bu kitaplara inananlar kendi kutsal kitaplarını tanıdıkları kadar, köken olarak aynı kaynağa sahip olan diğer kutsal kitaplar hakkında yeterince bilgi sahibi olmadıklarını, bundan dolayı bu dinler arasında bazı problemler ortaya çıktığını görmekteyiz. İlahi dinlerin elimizdeki mevcut kutsal kitapları objektif bir şekilde incelendiğinde bu problemin ilahi kutsal kitaplarından kaynaklanmadığını, bu dinlere inananların, farklı zaman ve mekânda kutsal kitapları kendi filolojik ve sosyo-kültürel değerleriyle yorumlamalarından kaynaklamaktadır. Dinlerin en önemli yapı taşları olan kutsal kitaplar insanlık tarihini derinden etkileyen en önemli olgulardır, özellikle de bunların içinde Tevrat, İncil, Kur’an-ı Kerim önemli medeniyetlerin temelini oluşturmaktadırlar. Bu kitapların etkileri indikleri dönemden günümüze kadar devam etmektedir. İnsanlık tarihini derinden etkileyen bu metinler zaman zaman kültürlerin etkisinde kalarak özlerinden uzaklaşarak insanlık için çözümsüz sorunlar yaratabildikleri gibi, bazen de kültürel değerlerle birleşerek aydınlık yarınların manifestosunu oluşturmuşlardır. Medeniyetler kuran bu ilahi kitapların ilk ve son mesajlarını ve bunların benzer ve farklı yönlerini tespit ederek ilahi kitapların insanlık tarihindeki önemini, Dinler Tarihi metodolojisinin objektiflik ilkesine uygun bir şekilde ortaya koymaya çalıştık.
