İnsan Kaynakları yönetimi ülkemizde gelişmekte olan bir disiplin. İş yaşamımızın gelişmesine koşut, yeni yeni oluşmakta. Bu disiplinin genç uzmanları, işe almadan emeklilik planlarına dek uzanan çok kapsamlı bir sürecin işleyiş kurallarını oluşturmaktalar. Bu zorlu işi becermeye çalışırken, kişi-kurum, kişi-çevre, kurum-çevre ilişkilerini de kapsayan programlarla toplumsal sorumluluk, fiziksel ve ruhsal sağlık, çalışma koşulları, işyeri demokrasisinin oluşturulması gibi birçok gelişmeyi gerçekleştirmeyi amaçlıyorlar.
Meltem, bir iş profesyoneli olarak bunlarında ötesinde bir şey yapıyor. Tüm bu konudaki düşüncelerini bir disiplin ve özenle her hafta, iş profesyonellerine yönelik bir yayında, BThaber’de yazıyor. Yazmanın anlatmanın çok ötesinde güçlüklerle dolu olduğunu çok iyi biliyorum. Tekrara düşmeden iş yaşamının sorunlarını irdelemek ve tartışmak, başarının ince yolunu betimlemek ve okurlarla iletişimi canlı tutabilmek…Okur anketlerine baktığımda Meltem’in bunu gayet iyi yaptığını görüyorum.
Yüksek teknolojiye tapan bir sektörün insan kaynakları ekinde yazarken teknoloji konusunda kaygılarını her fırsatta dile getiriyor Meltem. Teknolojiyi getiren, satan ve uygulayanları sık sık uyarıyor. Tek boyutlu olmamalarını, teknolojinin insan için olduğunu sık sık dile getiriyor. Ben bu duyarlılığı beğeniyorum.
Gelişmişlikle gelişmemişlik arasındaki farkın yaşadığı çevreyi doğası, tarihi ve dengeli toplumsal dokusu ile koruyabilmek ya da koruyamamak noktasında düğümlendiğini bildiğim için bu geniş görüşlü yazılar dizisini şimdiye dek hep keyifle okudum. Bu yazıları bir kitapta toplamasına çok sevindim.
Meltem’in yazılarında çok önemli iki şey var. Birincisi duyarlılık, ikincisi de sorumluluk. Bu iki özelliğe sahip genç insanların çevrelerini güzelleştirecekleri kesin. Meltem’in yazdıklarını okuyun, düşündüklerini paylaşın diyorum.
Akın EVREN (Ağustos 2000)
