İran çocuk ve gençlik edebiyatının kökleri, İslam öncesi çağların zengin kültürel mirasına dayansa da bu edebiyat türü 20. yüzyılın ortalarından itibaren modernleşme ve toplumsal değişim süreçleriyle birlikte yeni bir kimlik kazanmıştır. Özellikle Pehlevî dönemi ve sonrasında şekillenen özgün eserler, İran toplumunun eğitim anlayışındaki köklü dönüşümleri yansıtarak çocukların dünyasına yepyeni pencereler açmıştır.
Bu eser, İran çocuk ve gençlik edebiyatını tarihsel bir perspektifle ele alarak kapsamlı bir inceleme sunmaktadır. İslam öncesinden günümüze uzanan süreçte, çocuğun eğitimi, sosyal ve kültürel durumu ile edebiyatın çocuğa sunduğu içerikler araştırılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde, İran tarihi boyunca çocuğun sosyal ve kültürel konumu, aldığı eğitim ve edebiyatla olan ilişkisi ele alınmış, seçilen metinler üzerinden çocuğun edebiyattaki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. İkinci bölümde, çocuk ve gençlik edebiyatı türleri incelenerek Farsça metinlerden seçilen örnekler ve Türkçe tercümeleri sunulmuştur. Son bölümde ise Pehlevî döneminden İslam Devrimi’ne ve günümüze uzanan süreçte İranlı yazarların hayatları ve eserleri tanıtılmış; ayrıca on üç İranlı yazarla yaptığımız röportajların Türkçe tercümelerine yer verilmiştir.
