Paul de Régla’nın İstanbul’un Sırları adlı eseri, 19. yüzyıl sonu Osmanlı İstanbul’unu konu alan tarihî-siyasi bir romandır. Yazar, ön sözünde eserini kurmaca bir roman olarak sunmakla birlikte, anlattığı olayların önemli ölçüde tarihî gerçeklere dayandığını özellikle vurgular. Abdülhamid dönemi saray çevresi, istihbarat faaliyetleri, toplumsal yapılar ve İstanbul’un farklı etnik-dinî toplulukları, romanın temel tarihî arka planını oluşturur. Eser, dönemin siyasi atmosferini edebî bir kurgu içinde yeniden canlandırmayı amaçlayan tarihî roman geleneği içinde değerlendirilebilir.
Romanın merkezinde, sarayla ilişkili güçlü ve gizemli bir ebe olan Fatma Şefika Hanım yer alır. Hikâye; saray entrikaları, gizli doğumlar, devlet sırları, muhbir ağları, yeraltı dünyası ve farklı loncalar etrafında gelişir. Yazar, olay örgüsünü yalnızca saray çevresiyle sınırlamaz; dilenciler, kayıkçılar, hırsızlar, bankerler ve çeşitli etnik topluluklar aracılığıyla İstanbul’un geniş bir sosyal panoramasını çizmeye çalışır. Böylece eser, hem macera ve gizem unsurlarını hem de dönemin toplumsal yapısına ilişkin gözlemleri bir araya getirir.
Üslup bakımından eser, 19. yüzyıl Fransız popüler tarihî romanlarının özelliklerini taşır. Uzun tasvirler, ayrıntılı karakter betimlemeleri, anlatıcının doğrudan okura seslenmesi ve toplumsal açıklamalara yer verilmesi dikkat çekicidir. Günümüz tarih yazımının nesnel yöntemlerinden ziyade dönemin Doğu algısını ve gözlemci anlatım anlayışını yansıtır. Bu nedenle İstanbul’un Sırları, hem Abdülhamid dönemi İstanbul’una ilişkin bir edebî tasvir hem de 19. yüzyıl Avrupalı yazarlarının Osmanlı dünyasına bakışını gösteren mühim bir kaynak olarak değerlendirilebilir.
